Σύντομη αστρονομική ενημέρωση : Αερόστατα

Το επόμενο μεγάλο βήμα για τη μετεωρολογία πραγματοποιείται γύρω στα 1800, όταν αρχίζουν να χρησιμοποιούνται τα αερόστατα για τη μέτρηση της θερμοκρασίας, της υγρασίας και της βαρομετρικής πίεσης.
Βέβαια, δεν έλειψαν και οι υπερβολές, όπως το αερόστατο Μινέρβα. Στόχος του ήταν να μεταφέρει 60 μετεωρολόγους και αστρονόμους σε ένα ταξίδι γύρω από τον κόσμο. Δεν κατασκευάστηκε ποτέ.
 Ο Γάλλος αεροναύτης Έτιεν Ρόμπερτσον συνέλαβε στα 1804 την ιδέα αυτού του τεράστιου αερόστατου, που θα μετέφερε 60 μετερεωλόγους και αστρονόμους -το άνθος της σοφίας- σε όλον τον κόσμο. Το αερόστατο θα μετέφερε ένα πλήρως εξοπλισμένο αστεροσκοπείο, ένα αναγνωστήριο για τους σοφούς και ένα λάβαρο. Το Μινέρβα δεν προχώρησε ποτέ πέρα από το σχεδιαστήριο.

Σύντομη ενημέρωση για τις εκλείψεις

Όταν ένα ουράνιο σώμα περνά και κρύβει κάποιο άλλο που βρίσκεται μακρύτερα, συμβαίνει το φαινόμενο της έκλειψης. Έκλειψη επίσης συμβαίνει όταν η σκιά ενός σώματος καλύπτει άλλο.
Κατά περιόδους η Αφροδίτη και ο Ερμής περνούν σαν μικροσκοπικές κουκίδες εμπρός από τον Ήλιο, χωρίς όμως να επηρεάζουν το φως του που φτάνει στη Γη.
Αντίθετα η Σελήνη, καθώς βρίσκεται πιο κοντά στη Γη, μπορεί να τον αποκρύψει τελείως για 1 – 4 περίπου λεπτά.
Αυτή λέγεται «ολική έκλειψη Ηλίου».
Το φαινόμενο αυτό ενέπνεε φόβο στο παρελθόν καθώς έπεφτε στιγμιαίο σκοτάδι.
Εάν ο Ήλιος δεν κρυφτεί τελείως έχουμε «μερική» ή σε κάποιες περιπτώσεις «δακτυλιοειδή» έκλειψη.
Όταν δε η Σελήνη εισέλθει στη σκιά της Γης, τότε συμβαίνει «μερική» ή «ολική» έκλειψη Σελήνης.

Νικητής διαγωνισμού : κρυμμένος θησαυρός

Νικητής του διαγωνισμού. "Κρυμμένος θησαυρός " ανακηρύσσεται η φιλη μας η Κωνσταντίνα Ξανθοπούλου  η οποία απάντησε ορθά και στις 10 ερωτήσεις!!!! (Το επαθλο σου Κωνσταντίνα, εχει σταλθεί στον προσωπικό σου ηλεκτρονικό λογαριασμό) .
Η Κυριακουπολη ευχαριστεί ολους όσους συμμετείχαν!
Ευχομαι να διασκεδασατε με τον διαγωνισμο!!!!

Οι λύσεις του διαγωνισμου

1) Πριν από περίπου 2.400 χρόνια, ο Πλάτωνας στην Πολιτεία του, ένα από τα

γνωστότερα έργα του, επιχείρησε να προσεγγίσει ανάλογα ζητήματα μέσα από την

περίφημη αλληγορία του σπηλαίου.

2) Tο ROAR είναι μία εταιρεία που δημιουργήθηκε για να καταπολεμήσει τη βία

ενάντια στις γυναίκες. Κατασκεύασε μια συσκευή γνωστή και ως Athena, προκειμενου να προστατευει τις γυναικες μπροστα στον κίνδυνο ειδοποιώντας βοήθεια.  Πήρε το όνομά της από την Ελληνική θεά της Σοφίας, δύναμης,

δικαιοσύνης και θάρρους, Αθηνά και στόχο έχει να βοηθήσει τις γυναίκες να ζουν

τις ζωές τους χωρίς φόβο.

3) ΗΜπανάνα.

4) Rob Gonsalves (Καναδόςκαλλιτέχνης)

5) Μπορει κάτι παγωμένο να παράξει μουσική. Παίρνεις κομμάτια από παγωμένες

λίμνες, χρησιμοποιώντας αλυσοπρίονο και με την δομή του οργάνου,παράγει τον

ήχο. 

6) Η βασική διαφορά είναι ότι η Αρκτική είναι ωκεανός και η Ανταρκτική

ήπειρος.

7) Η μελέτη του νεφελωματος του Ωρίων  έχει αποκαλύψει πολλά μυστικά για τη διαδικασία σχηματισμού

νέων άστρων και πλανητών από τη βαρυτική κατάρρευση νεφών διαστρικού αερίου

και σκόνης. Οι αστρονόμοι έχουν παρατηρήσει πρωτοπλανιτικούς

δίσκους, φαιούς νάνους, έντονες και τυρβώδεις κινήσεις αέριων μαζών και

φαινόμενα φωτοϊονισμού από το φως γειτονικών αστέρων μεγάλης μάζας στο

νεφέλωμα.

8) τα χαρτονομισματα ειναι κατασκευασμενα απο 75% βαμβακι και 25% λινο.

9)οι αριθμοι φιμπονατσι

10) Η σιωπη για 10 λεπτα ειναι ενα απο τα 16 μυστικά για μια πιο χαρουμενη και υγιή ζωη.

Συνέντευξη: Ευ αγωνίζεσθαι

Η Κυριακούπολη ρώτησε δύο νεαρούς αθλητές για την μέχρι τώρα πορεία τους στον χώρο, την εμπειρία τους ,και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν μέσα από το δικό τους καλειδοσκόπιο στον κόσμο!!! Η απάντησή τους με μια λέξη??? ...

 Ευ αγωνίζεσθαι!

1)  Πόσο χρονών είσαι και πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι με τον αθλητισμό?

Αλέξανδρος: Είμαι 21 χρονών τώρα και ξεκίνησα να αθλούμαι στα 7 μου χρόνια.

Κατερίνα: Εγώ είμαι 18 ετών και ασχολήθηκα με τον αθλητισμό για πρώτη φορά όταν ήμουν 5 ετών.

2) Με ποιό άθλημα ασχολείσαι και γιατί επέλεξες το συγκεκριμένο άθλημα?

Α: Με την αντισφαίριση ασχολούμαι, δηλαδή το τένις! Απο πολύ μικρή ηλικία έδειχνα ενδιαφέρον σε όλα τα αθλήματα. Ήμουν πολύ ενεργητικός και αρκετά γρήγορος στο τρέξιμο για την ηλικία μου. Ήμουν 7 ετών όταν για πρώτη φορά παρακολούθησα διάφορους αγώνες στην τηλεόραση  και εκείνο που με συνεπείρε περισσότερο ήταν το τένις! Είναι ένα άθλημα που απαιτεί πολύ νεύρο, εγρήγορση( γρήγορη σκέψη) και στρατηγική. Ολοι οι συμμαθητές μου προτιμούσαν το ποδόσφαιρο. Προσωπικά έβλεπα αυτό το άθλημα ως μονότονο και δίχως ενθουσιασμό. Επιπλέον προτίμησα ένα καθαρά ατομικό άθλημα καθώς μου αρέσει να νιώθω ότι η επιτυχία ή η αποτυχία μου εξαρτάται αποκλειστικά από εμένα και μόνο!!

Κ: Για κορίτσι θεωρούμε αρκετά ψηλή...είμαι 1,81, και από πολύ μικρή ηλικία λάτρευα όλα τα αθλήματα παρόλα αυτά έδειξα μια ιδιαίτερη κλίση στο μπάσκετ . Δεν θα μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να ασχολείται με κάτι άλλο εκτός από τον αθλητισμό. Το αρχικό ερέθισμα θαρρώ πως προήλθε από τον μεγαλύτερο αδελφό μου. Καθημερινά τον παρακολουθούσα να "σουτάρει" καλάθια στην αυλή μας μετά το σχολείο για να ηρεμίσει, να χαλαρώσει από την αγχώδης καθημερινότητα ενός μαθητή και τον θαύμαζα, τον ζήλευα( με την καλή έννοια) . Εκείνος μου έμαθε να παίζω καλαθοσφαίριση και υπήρξε η αιτία να "ερωτευτώ" αυτό το άθλημα. Πλέον δεν μπορώ να ζήσω χωρίς να παίζω μπάσκετ. Ακόμη, ήμουν πάντα άτομο που λειτουργούσε καλύτερα ομαδικά, και το ομαδικό πνεύμα κρίνεται εκ των ων ουκ άνευ  για το συγκεκριμένο άθλημα!

3) Τι απαιτεί ένα άθλημα προκειμένου να βελτιωθείς σε αυτο?

Α: Προπόνηση και πάλι προπόνηση. Καθημερινή και αδιάκοπη. Να εντοπίζεις τα λάθη σου και να βελτιώνεσαι πάντα με προσήλωση στο στόχο, πεπεισμένος να πετύχεις!

Κ: Όπως επισήμανε και ο προλαλήσαντας, το μυστικό της επιτυχίας είναι η διαρκής εξάσκηση. Να μην πτοείσαι με την αποτυχία, να συνεχίζεις μέχρι να αριστεύσεις. Επιπλέον, ένα άθλημα, οποιοδήποτε και αν είναι αυτό, απαιτεί μια ήρεμη και υγιεινή ζωή, να προσέχεις την διατροφή σου και να γυμνάζεσαι καθημερινά. Πολλοί νέοι ξενυχτάνε και διασκεδάζουν σε κλαμπ ή άλλα κέντρα διασκέδασης, πίνοντας αλκοόλ ή καπνίζοντας. Αυτά, η ζωή για έναν αθλητή θα σήμαινε το τέλος της καριέρας του.

4) Είχες ποτέ σου ατυχήματα εξαιτίας του αθλήματος?

Α: Στα 13 χρόνια που παίζω είχα αρκετά ατυχήματα. Ευτυχώς όχι τόσο σοβαρά. Μια φορά είχα τραυματίσει τον καρπό μου πριν από έναν σημαντικό αγώνα. Όπως είναι φυσικό, επηρέασε καταλυτικά στην επίδοση μου. Ο αθλητής πρέπει πάνω από όλα να συλλογίζεται τα όριά του και τις αντοχές του. Να μην πιέζει τον εαυτό του και υπερβεί τις δυνάμεις του για να κερδίσει έναν αγώνα, ιδιαίτερα όταν είναι και τραυματισμένος. Πάνω από όλα προέχει η υγεία του ώστε να θεραπευτεί το συντομότερο δυνατόν για να συνεχίσει τον αγώνα του στο γήπεδο. Περαιτέρω, καλό θα ήταν να είμαστε πιο προσεκτικοί ώστε να προλάβουμε κάποιον τραυματισμό και να μην χάσουμε πολύτιμο χρόνο από την προπόνησή μας!

Κ: Για καλή μου τύχη δεν έχω τραυματιστεί σοβαρά ποτέ μου, εκτός βέβαια από κάτι πολύ μικρά διαστρέμματα στα πέλματα των ποδιών μου. Γνωρίζω όμως οτι πάντα πρέπει να βρίσκομαι σε επιφυλακή γιατί τα ατυχήματα παραμονεύουν και στοιχειώνουν κάθε αθλητή. Κάποιες φορές βέβαιά δεν μπορείς να τα αποφύγεις....

5) Πως αντιμετωπίζεις μια ήττα?

Α: Όταν χάνω σε ένα παιχνίδι βέβαια και θλίβομαι, λογικό είναι να θέλω να νικήσω, το οφείλω στους κόπους που κατέβαλα. Πάρα ταύτα, ενας αθλητής  οφείλει να αποδέχεται την ήττα στωικά. Εξάλλου η αποτυχία είναι αυτή που θα σου δώσει την επερχόμενη νίκη καθώς θα πεισμώσεις και θα αγωνιστείς με μεγαλύτερη όρεξη, και πυγμή!

Κ: Επειδή το άθλημα μου είναι ομαδικό, μια ήττα έχει αντίκτυπο σε όλη την ομάδα!! Η αποτυχία ή η επιτυχία είναι επίτευγμα όλων των παιχτών, και τονίζω μόνο "επίτευγμα", καθώς και την ήττα εγώ κατόρθωμα την θεωρώ! Χάρη στην ήττα δύναται να βελτιωθούμε , να πεισμώσουμε και να παίξουμε πιο αποτελεσματικά στο επόμενο παιχνίδι!! Η αποτυχία κάνει έναν αθλητή πιο δυνατό , του δίνει κίνητρο για να συνεχίσει!

6) Ποιά θεωρείς οτι είναι τα κυριότερα οφέλη του αθλητισμού?

Α: Ο αθλητισμός εναντιώνεται στην ρουτίνα. Ποτέ δεν ξέρεις τι θα συμβεί σε ένα ματς! Συνεπώς, ο αθλητισμός εναντιώνεται  στην μονοτονία και στην πλήξη, αυξάνει την αδρεναλίνη με αποτέλεσμα να νιώθεις καλύτερα, πιο χαρούμενος και αισιόδοξος για τη ζωή. Έτοιμος να κατακτήσεις τον κόσμο. Δεν έχει καμία έννοια ή άγχος, νιώθεις ελεύθερος!!!

Κ: Γυμνάζεσαι και είσαι υγιείς πνευματικά και σωματικά. "Νους υγιής εν σώματι υγιεί", όπως πολύ σοφά επισήμαναν και οι αρχαίοι πρόγονοί μας. Θυμάμαι τον εαυτό μου μετά το σχολείο να τρέχω στο γήπεδο του μπάσκετ με ανυπομονησία για να αρχίσω να παίζω και να διώξω την ένταση της καθημερινότητας! Η άθληση προσφέρει διαφορετικά οφέλη στον κάθε αθλητή, αλλά σίγουρα για όλους μας ο αθλητισμός μας αυτοπραγματώνει!

7) Ποιά θα ήταν η συμβουλή σου στα νέα άτομα που αγωνίζονται και αυτά στον στίβο της ζωής?

Α: Πρώτα από όλα αν κάποιο παιδί δεν έχει ξεκινήσει κάποιο άθλημα του συνιστώ να αρχίσει, και του εγγυώμαι ότι δεν θα το μετανιώσει. Κατανοώ οτι δεν υπάρχει πλέον ελεύθερος χρόνος εξαιτίας των σχολικών υποχρεώσεων αλλά ο αθλητισμός θα σας βοηθήσει υπέρμετρα στον ακαδημαϊκό σας αγώνα! Τέλος θέλω να ευχηθώ σε όλα τα παιδιά να ασχοληθούν στο μέλλον με κάτι που πραγματικά θα τους ευχαριστεί, και να τους συμβουλέψω να μην παραιτούνται στις δυσκολίες που δύναται να βρουν μπροστά τους! Άλλωστε...οτι δεν σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό!

Κ: Θα ήθελα να τονίσω σε όλα τα νεαρά άτομα την αναγκαιότητα της πειθαρχίας, δηλαδή να υπακούτε την καρδιά και το μυαλό σας! Όταν θέλετε κάτι με ολη σας την δύναμη, τότε να παλέψετε για αυτό μέχρι να το πετύχετε και να το αποκτήσετε. Αυτό ισχύει σε όλους τους τομείς της ζωής και όχι μόνο στον αθλητισμό.  Ο αγώνας δηλαδή με πάθος και συναίσθηση, ο αγώνας για τα ύψιστα ιδανικά, για την πατρίδα σου, για αυτό που πιστεύεις, για τα δικαιώματά σου, για αυτό που αγαπάς! Προπαντών να αγαπάτε αυτό μου κάνετε γιατί όπως έλεγε και ο Κομφούκιος '' Διάλεξε ένα επάγγελμα που σου αρέσει και δεν θα ξαναχρειαστεί να δουλέψεις ποτέ ξανα στη ζωή σου" !


 Copyright © 2014 Κυριακούπολη. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.

 

Πρόταση Βιβλίου : Η κλέφτρα των βιβλίων

 

Το βιβλίο του Markus Zusak ,"Η κλέφτρα των βιβλίων", αποτελεί ένα σπουδαίο λογοτεχνικό έργο που σίγουρα πρέπει να διαβάσετε! Η υπόθεση θα σας συγκινήσει, τα πρόσωπα θα σας συναρπάσουν και η ιστορία της ανθρωπότητας θα σας ανατριχιάσει....

Λίγα λόγια για το βιβλίο 

Τι θα γινόταν αν έπρεπε να κρύψεις κάτι για να το σώσεις;

Όταν η νεαρή Λίζελ φτάνει στο σπίτι των θετών γονιών της, έχοντας χάσει την οικογένειά της, το μόνο που κρατάει στα χέρια της είναι το κλεμμένο εγχειρίδιο ενός νεκροθάφτη, το οποίο δεν μπορεί καν να διαβάσει, αφού δεν ξέρει γραφή και ανάγνωση. Αυτή θα είναι και η αρχή της καριέρας της ως… κλέφτρας. Η Λίζελ θα αρχίσει να κλέβει βιβλία - βιβλία που πετάνε οι ναζί στη φωτιά για να τα κάψουν, βιβλία από τη βιβλιοθήκη του δημάρχου, βιβλία που τη συντροφεύουν στις περιπέτειές της παρέα με το φίλο της, Ρούντι, στους δρόμους της πόλης, βιβλία που θα γεμίσουν τις ώρες του άλλου φίλου της, του κυνηγημένου Μαξ. Κι ενώ οι βόμβες των Συμμάχων πέφτουν συνεχώς και οι σειρήνες ουρλιάζουν, η Λίζελ μοιράζεται τα βιβλία της με τους γείτονές της στα καταφύγια και βρίσκει σ' αυτά παρηγοριά. Μέχρι που κάποια μέρα η σειρήνα θα αργήσει να σφυρίξει…

Μια αξέχαστη ιστορία για τη δύναμη της ανθρωπιάς, τις ανατροπές της ζωής, αλλά και για την αστείρευτη γοητεία των βιβλίων!

Περίληψη και σχολιασμός

Ένα μυθιστόρημα με ιδιαίτερη πρωτοτυπία τόσο στην τεχνική όσο και στο περιεχόμενο, αν και το χρονικό περιβάλλον (Γερμανία Β΄ Παγκόσμιος) το έχουμε βιώσει σε πλήθος άλλων βιβλίων.

Αφηγητής της ιστορίας είναι ο θάνατος, πράγμα που ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται από τις πρώτες κιόλας σελίδες. Μια ιδέα πρωτότυπη αλλά και συμβολική. Ποιος θα μπορούσε να είναι καταλληλότερος αφηγητής από τον πανεπόπτη θάνατο που εκείνη ειδικά την περίοδο ήταν πανταχού παρών, έβλεπε επομένως τα πάντα; Ως πρωτοπρόσωπος αφηγητής ο θάνατος παρακολουθεί τις τύχες των χαρακτήρων του βιβλίου, μας τις αφηγείται, συχνά παρεμβαίνει με σχόλια. Δεν είναι όμως ο φοβερός και τρομερός με το δρεπάνι στο χέρι, όπως συνήθως τον φαντάζονται οι άνθρωποι. Ο θάνατος του Ζούσακ είναι ευαίσθητος, λυπάται γι' αυτούς που αναγκάζεται να μεταφέρει, συχνά τους παίρνει με θλίψη στοργικά στην αγκαλιά του. Λέει μετά το βομβαρδισμό της Κολονίας: "Πεντακόσιες ψυχές. Άλλες τις κουβάλησα με τα χέρια μου, σαν να κουβαλούσα βαλίτσες. Άλλες τις κουβάλησα στον ώμο μου. Μόνο τα παιδιά κουβαλούσα στην αγκαλιά μου". Κι έρχεται μια στγμή, όταν πρόκειται να κουβαλήσει τον Ρούντι Στάινερ, το πιο προσφιλές του από τα πρόσωπα του έργου, που κι αυτός ακόμα ο θάνατος κλαίει. "Κάτι παθαίνω μ' αυτό το αγόρι. Κάθε φορά που το βλέπω. Είναι η μοναδική αρνητική επίδρασή του πάνω μου. Με κάνει και κλαίω".

Ο παντογνώστης θάνατος γνωρίζει και τα μέλλοντα (που κατά τον Καβάφη "γνωρίζουν οι θεοί"). Αυτή του η ιδιότητα συμβάλλει σε μια άλλη πρωτοτυπία του Ζούσακ. Συχνά η πρόβλεψη προτρέχει των γεγονότων, με άλλα λόγια προλέγει αυτά που πρόκειται να συμβούν, αόριστα και υπαινικτικά, όμως αυτό καθόλου δεν μειώνει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ίσα-ίσα το εντείνει, θέλεις να διαβάσεις παρακάτω, να δεις πώς θα οδηγηθούν τα πράγματα ως εκεί που με υπαινιγμούς ο συγγραφέας-θάνατος άφησε να διαφανούν.

Κεντρική ηρωίδα του βιβλίου είναι η Λίζελ Μέμινγκερ, ένα δεκάχρονο κορίτσι το 1939, όταν αρχίζει το έργο. Στο ταξίδι για το Μόλχινγκ, μια μικρή πόλη στα περίχωρα του Μονάχου, όπου πάει για να συναντήσει τους θετούς γονείς της, ο μικρός εξάχρονος αδελφός της πεθαίνει. Στο νεκροταφείο κλέβει το πρώτο της βιβλίο, "Το εγχειρίδιο του νεκροθάφτη", χωρίς να ξέρει ακόμη ανάγνωση. Είναι μια έμφυτη αγάπη για το βιβλίο, όχι μόνο ως περιεχόμενο, αλλά και για το βιβλίο ως αντικείμενο, μια αγάπη που θα τη συνοδεύει σ' ολόκληρη τη ζωή της, όταν η ίδια θα γράψει ένα βιβλίο.

Η μικρή Λίζελ, μόνη πια, καταλήγει στην φτωχική οικογένεια των Χούμπερμαν. Σύντομα ένας δυνατός συναισθηματικός δεσμός δημιουργείται με τους θετούς γονείς. Η μητέρα, η Ρόζα, είναι μια δυναμική, φαινομενικά σκληρή γυναίκα, που κρύβει την αγάπη και την ευαισθησία της κάτω από τις υβριστικές προσφωνήσεις. Ο πατέρας, ο Χανς, συνδέεται ιδιαίτερα με το κοριτσάκι και τα βράδια, όταν εκείνη ξυπνάει από εφιάλτες, κατεβαίνουν στο υπόγειο και της μαθαίνει ανάγνωση από το πρώτο της κλεμμένο βιβλίο.

Ακολουθούν σκηνές από την ήσυχη ακόμα ζωή στη μικρή πόλη, γνωριμία με άλλα παιδιά, στενή φιλία της Λίζελ με τον Ρούντι, αυτόν που θα γίνει αχώριστος σύντροφός της στις περιπέτειές της, ενώ η οργάνωση της Χιτλερικής Νεολαίας, ο φανατισμός και η σκληρότητα των μελών της μας εισάγει σταδιακά στο κλίμα της εποχής. Μιας εποχής που, μεταξύ άλλων, διακρίνεται και για τις πυρκαγιές της, όπου καίνε ό,τι θεωρείται εβραϊκό ή ανατρεπτικό στο ναζιστικό καθεστώς. Από μια τέτοια πυρκαγιά η μικρή Λίζελ σώζει και κλέβει, με κίνδυνο της ζωής της, ένα δεύτερο βιβλίο.

Η κλοπή των βιβλίων θα γίνει σχεδόν εθισμός, όταν, βοηθώντας τη μητέρα της που ξενοπλένει, η Λίζελ μεταφέρει τα πλυμένα και σιδερωμένα ρούχα στο σπίτι του δημάρχου κι εκεί βλέπει τη βιβλιοθήκη. Η έκπληξη και η χαρά της δεν περιγράφονται "Υπήρχαν βιβλία παντού! Ράφια φίσκα στα βιβλία στόλιζαν τους τοίχους από πάνω ως κάτω. Ήταν σχεδόν αδύνατο να ξεχωρίσεις το χρώμα των τοίχων. Υπήρχαν βιβλία όλων των ειδών και των μεγεθών, μαύρα, κόκκινα, γκρίζα, βιβλία σε όλες τις αποχρώσεις, με περίτεχνα γράμματα στις ράχες τους. Δεν είχε δει πιο όμορφο πράγμα στη ζωή της η Λίζελ Μέμινγκερ. (...) Διέτρεξε με την ανάστροφη του χεριού της το πρώτο ράφι σε όλο του το μήκος, ακούγοντας το σούρσιμο των χεριών της να γλιστράει στη ράχη κάθε βιβλίου σαν μουσικό όργανο. Χρησιμοποίησε και τα δυο της χέρια. Αγγίζοντας το ένα ράφι μετά το άλλο. Και ύστερα γέλασε. Η φωνή της ανέβηκε τσιριχτή στο λαιμό της, και όταν σταδιακά σταμάτησε να γελάει και στάθηκε στη μέση του δωματίου, πέρασε πολλά λεπτά κοιτάζοντας πότε τα ράφια και πότε τα δάχτυλά της".

Η κυρία δημάρχου, μια θλιμμένη γυναίκα που είχε χάσει το γιο της στον πόλεμο, αφήνει τη μικρή να κάθεται στη βιβλιοθήκη και να διαβάζει. Όμως ο πειρασμός είναι μεγάλος. Με τη βοήθεια του Ρούντι η Λίζελ αρχίζει να μπαίνει κρυφά από το ανοιχτό παράθυρο της βιβλιοθήκης και να κλέβει βιβλία (παράθυρο που θα αποδειχτεί πως ξεπίτηδες αφηνόταν ανοιχτό!).

Μια μέρα στο σπίτι των Χούμπερμαν φτάνει ο Μαξ Φάντεμπουργκ, κρατώντας για καμουφλάζ το Mein Kampf. Είναι Εβραίος, γιος ενός παλιού συμπολεμιστή του Χανς στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που είχε σώσει τότε τη ζωή του Χανς. Έτσι τώρα αυτός το ανταποδίδει κρύβοντας τον Μαξ. Τα βιβλία θα ενώσουν τη Λίζελ και με τον Μαξ, που θα μείνει για δυο χρόνια κρυμμένος στο υπόγειο.

Η αγάπη για τα βιβλία μπλέκεται μέσα στο μυθιστόρημα με την όλη ατμόσφαιρα της εποχής. Είναι ο πόλεμος, οι βομβαρδισμοί, είναι οι νέοι που χάνονται, είναι οι πατέρες που επιστρατεύονται, είναι η πείνα και οι διωγμοί των Εβραίων. Καθίσταται επομένως αφάνταστα δύσκολη η παρουσίαση ενός τέτοιου βιβλίου. Πώς να μιλήσεις για ένα βιβλίο, χωρίς να το προδώσεις, που πλάι στη φρίκη του πολέμου τοποθετεί την ευαισθησία του θανάτου; Που πλάι στην πείνα και τους βομβαρδισμούς βάζει την αγάπη για τα βιβλία; Που πλάι στη φιλοσοφική σκέψη ρίχνει όμορφες ποιητικές εικόνες;

Εν ολοίγοις είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο που χωρίς μεγαλόφωνα κηρύγματα υποβάλλει την αγάπη για τα βιβλία, την ειρήνη, τον άνθρωπο και την ανθρωπιά...

Η ταινία 

Εδω θα δείτε και το "trailer" της ταινίας η οποία κινηματογραφήθηκε βασισμένη στο βιβλίο. Προσωπικά, σας συμβουλεύω να διαβάσετε πρώτα το βιβλίο καθώς η μετάδοση του συναισθήματος διαφέρει κατά πολύ!

Το μυθιστόρημα με τη μεγάλη διεθνή επιτυχία «The Βook Τhief» του Μάρκους Ζούσακ  γνωρίζει μια διασκευή για τον κινηματογράφο από τον Μπράιαν Πέρσιβα.

Ο σκηνοθέτης φαίνεται να σεβάστηκε αρκετά στοιχεία του βιβλίου κατά την προσαρμογή του στη μεγάλη οθόνη. Όλο το φιλμικό κείμενο διαπνέεται από ένα μυθιστορηματικό ύφος ενισχυμένο από την παρουσία ενός πρωτότυπου «παντογνώστη» αφηγητή, ο οποίος εμπεριέχεται και στο βιβλίο.

Ο αφηγητής είναι ο Θάνατος. Μια επιλογή που δεν έγινε τυχαία αλλά εγγράφεται μέσα στο γενικότερο πνεύμα εκείνης της πολεμόχαρης χώρας και περιόδου, ο θάνατος απλώνει τη σκιά του παντού θυμίζοντας σε όλους τις τρομακτικές συνέπειες ενός πολέμου, όπου δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι.

Η μουσική συνοδεύει διακριτικά όλα τα παραπάνω και λειτουργεί μάλιστα αντιστικτικά, όταν οι ευγενικές νότες του Στράους εμπλέκονται με τα βουητά των βομβαρδισμών…

Στην παράταξη των εικόνων, ανάμεσα σε πολλές άλλες διακρίνονται εκείνες που δείχνουν το μικρό δρόμο όπου βρίσκεται το σπίτι της οικογένειας. Ο δρόμος παρουσιάζεται σε διαφορετικές στιγμές μέσα στην ταινία, υποδεικνύοντας την αλλαγή του καιρού, της μέρας ή και της ώρας και τονίζοντας την καθημερινότητα των προσώπων.

Οι ερμηνείες είναι αξιόλογες και συμπληρώνουν ένα κινηματογραφικό αφήγημα που τονίζει τις αρχές της φιλίας, της αλληλεγγύης, τη δύναμη των βιβλίων ενώ καταγγέλλει τη βαρβαρότητα του πολέμου. Παίζουν: Σόφι Νελίς, Τζέφρι Ρας, Έμιλι Γουότσον, Μπεν Σνέτζερ, Νίκο Λίρς.