Διδακτική Ιστορια _ Ο δάσκαλος ΚΑΙ τα μπαλόνια

 Έναν εκπληκτικό και ευφάνταστο τρόπο βρήκε μέσα από ένα παιχνίδι με μπαλόνια, ένας δάσκαλος για να διδάξει στους μαθητές του ότι η ενσυναίσθηση και το νοιάξιμο για τους άλλους είναι το κλειδί για να είμαστε ευτυχισμένοι.

Ένας δάσκαλος έφερε μπαλόνια στο σχολείο και ζήτησε από τα παιδιά να τα φουσκώσουν όλα και στη συνέχεια να γράψει το κάθε παιδί στο μπαλόνι του, το όνομά του.

Μάζεψαν τα μπαλόνια στο διάδρομο και ο δάσκαλος τα ανακάτεψε από άκρη σε άκρη. Ο δάσκαλος έδωσε τότε 5 λεπτά για να βρει το κάθε παιδί το μπαλόνι που είχε πάνω του το όνομά του.

Τα παιδιά έτρεξαν πάνω κάτω, κοιτάζοντας και ψάχνοντας ξέφρενα, αλλά καθώς έφτασε η ώρα και τα 5 λεπτά πέρασαν – κανένα δεν βρήκε το δικό του μπαλόνι …

Τότε ο δάσκαλος είπε στα παιδιά να πάρουν το μπαλόνι που είχαν πιο κοντά τους και να το δώσουν σε εκείνο το παιδί του οποίου το όνομα ήταν γραμμένο πάνω στο μπαλόνι. Σε λιγότερο από 2 λεπτά το κάθε παιδί είχε το δικό του μπαλόνι.

Tελικά, ο δάσκαλος είπε: ''Το μπαλόνι είναι σαν την ευτυχία. Κανείς δεν θα το βρει εάν ψάχνει μόνο για το δικό του. Αντ' αυτού, αν όλοι νοιάζονται και για τους άλλους, θα βρουν το δικό τους πολύ πιο γρήγορα.''»

Κυριακούπολη_ επ. 2 Κυριακάτικη βεγγέρα στη γνώση

 Ένα καινούριο Κυριακουπολίτικο project με σκοπό πάντα την προσέγγιση της γνώσης με διασκεδαστικό τρόπο. Κάθε Κυριακή θα μοιραζόμαστε μαζι σας κατι καινούριο απολαμβάνοντας όλοι μαζί μια όμορφη βεγγέρα στη γνώση.

Μια ακόμα εποικοδομητική συζήτηση της Κυριακής και του Αδρόνικου Ιδέα και σκηνοθεσία : Κυριακή Γαϊτανίδου- Αρχιτέκτων μηχανικός Μελέτη και αφήγηση : Χαράλαμπος Λιακόπουλος-Ιστορικός, Κυριακή Γαϊτανίδου- αρχιτέκτων Σκίτσα και βίντεο : Κυριακή Γαϊτανίδου Copyright © 2020 Κυριακούπολη. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος. www.kyriakoupoli.blogspot.com

Περιδιάβαση στο Σειχ Σου

 Περιδιάβαση στο Σειχ Σου

των Κωνσταντίνα Ξανθοπούλου και Ανδρέα Κοτόπουλου

.                               Σέιχ Σου                                   .  

Στα βορειοανατολικά της Θεσσαλονίκης, στις νότιες και νοτιοδυτικές πλαγιές του Χορτιάτη μέχρι και το δρόμο του Επταπυργίου-Ασβετοχωρίου δεσπόζει το περιαστικό δάσος του Σέιχ Σου. Το γνωστό αυτό δάσος κωνοφόρων δέντρων ελκύει κάθε χρόνο κατοίκους και λάτρεις της φύσης και της πεζοπορίας από όλες τις περιοχές. Κρύβει μέσα στην πυκνή του βλάστηση πολυάριθμες πληροφορίες ,αλλά και ιστορία 8 αιώνων περίπου, ξεκινώντας από την Βυζαντινή περίοδο φτάνοντας μέχρι και στις μέρες μας. Τι γνωρίζουμε ,όμως, σχετικά με αυτό το μεγάλο δάσος, τον γιγαντιαίο πνεύμονα της Θεσσαλονίκης; Πόσα είδη δένδρων, φυτών και ζώων ζουν αρμονικά εκεί και ποια η ιστορία του; Σε αυτό το άρθρο θα το διερευνήσουμε λεπτομερέστατα.

Ξεκινώντας, είναι αξιοσημείωτο κανείς να προσέξει την ετυμολογία της ονομασίας. Το «Σέιχ- Σου» (τουρκ. Șeyh su) μεταφράζεται ως « Νερό του Σεΐχη» και προήλθε από τη βρύση που υπήρχε σε μουσουλμανικό νεκρικό μνημείο, τουρμπέ, το ερείπιο του οποίου υπάρχει στην τοποθεσία Χίλια Δέντρα μέχρι και σήμερα. Το δάσος είναι γνωστό και ως «Κέδρινος Λόφος», ονομασία η οποία προέκυψε από πρόταση του ποιητή Γεώργιου Βαφόπουλου στο Διοικητικό Συμβούλιο της πόλης για την ελληνική απόδοση της ονομασίας του δάσους, η οποία δεν καθιερώθηκε ευρέως.

Ως προς το ιστορικό του υπόβαθρο, γενικά, το Σέιχ Σου αποτελούσε εξ αρχής δασώδης περιοχή. Το δάσος κατά την διάρκεια των χρόνων:

àΣε Βυζαντινές πηγές αναφέρεται η ύπαρξη πηγών, ποταμών και πυκνού δρυοδάσους, αλλά και η εκμετάλλευση του δάσους ως προς την ξυλεία. Κάποια τμήματά του επιβιώνουν ακόμη και σήμερα, το Κουρί στο Ασβεστοχώρι, αποτελώντας το μοναδικό «ιστορικό μάρτυρα» του δάσους της εποχής εκείνης.

 

à19^οςαιώνας: Η δασώδης περιοχή αποψιλώθηκε συστηματικά επί Οθωμανοκρατίας για να χρησιμοποιηθεί η ξυλεία της για ναυπηγήσεις . Αυτή η υπερεκμετάλλευση οδήγησε σε σημαντική υποβάθμιση του δάσους.

à20^ος αιώνας: Την δεκαετία του 1920, λόγω του ότι η περιοχή ήταν χέρσα, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο άρχισε εκτεταμένες δενδροφυτεύσεις που διήρκησαν για πολλά χρόνια και έφτασαν περισσότερα από τα 5.000.000 δένδρα, γεγονός που του δίνει τον χαρακτηρισμό ως τεχνητού δάσους.

à6 Ιουλίου 1997: μία μεγάλη πυρκαγιά κατέκαψε 16.640 από τα 29.790 στρέμματα του δάσους αυτού, περίπου το 56% της έκτασης δηλαδή. Ακολούθησαν εργασίες άμεσης αποκατάστασης, κυρίως από τις Δασικές Υπηρεσίες. Μέχρι σήμερα, δεν έχουν γίνει γνωστά τα αίτια της πυρκαγιάς, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων υποστηρίζει πως ήταν εμπρησμός.

 

à2003: η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας σε συνεργασία με τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου και Προστασίας Περιβάλλοντος Θεσσαλονίκης έκανε ένα περαιτέρω βήμα υλοποιώντας το έργο «Προστασία και Αναβάθμιση του Περιαστικού Δάσους Θεσσαλονίκης (Σέιχ- Σου)». Εκτελέστηκαν έργα αντιπλημμυρικής και αντιπυρικής προστασίας, ενίσχυσης της βλάστησης, καθώς και περιβαλλοντικών υποδομών.

àΑπό το 2019, το δάσος του Σέιχ Σου έχει πληγεί από το φλοιοφάγο σκαθάρι tomicus piniperda, το οποίο επιτίθεται σε διάφορα είδη πεύκης. Το παράσιτο αυτό ευδοκιμεί κυρίως σε περιόδους παρατεταμένης ξηρασίας. Το αποτέλεσμα είναι η διαρκής μείωση της έκτασής του. Το Μάιο του 2020 οι αναφορές μιλούσαν για πληγείσα έκταση έως και 10 χιλιάδων στρεμμάτων, 1/3 του συνολικού δάσους δηλαδή.

               Γενικότερα, το δάσος Σέιχ Σου δημιουργήθηκε με σκοπό τη φυσική προστασία της πόλης από τις πλημμύρες και την αναβάθμιση του υποβαθμισμένου τότε οικοσυστήματος. Αποτελεί πλέον  ένα Πευκόδασος χαμηλού υψομέτρου(80μ – 550μ), με αραιές βροχοπτώσεις, ισχυρούς ανέμους, μεγάλη ηλιοφάνεια, αλλά και ξηρασία. Γεωλογικά, αποτελείται από σχιστόλιθους και ειδικότερα από πρασινόλιθο Θεσσαλονίκης. Είναι άξιο αναφοράς το γεγονός ότι το δάσος αυτό εμπεριέχει ρέματα που πηγάζουν από το ίδιο και τα οποία διέρχονται από την πόλη και τα προάστιά της, ενώ τα νερά τους παροχετεύονται τελικά στον Θερμαϊκό Κόλπο μέσω της περιφερειακής τάφρου και του χειμάρρου του Δενδροποτάμου.

               Το περιαστικό δάσος αυτό έχει μεγάλη αξία για όλους. Μας προσφέρει προστασία από τις πλημμύρες, εμπλουτίζει τις πηγές παροχής νερού, βελτιώνει την ποιότητα της ατμόσφαιρας αφού απορροφά το διοξείδιο του άνθρακα και δεσμεύει την ηλιακή ακτινοβολία, ενώ παράλληλα φιλοξενεί σημαντικά είδη χλωρίδας και πανίδας. Επιπλέον, το δάσος προσφέρει δραστηριότητες αναψυχής, όπως πικ νικ, ποδηλασία, εξερεύνηση, ορειβασία και άλλες συναρπαστικές δραστηριότητες που μπορούν όσοι το επισκεφτούν να κάνουν για να «ξεσκάσουν από την μονότονη και αγχώδη ζωή στην πόλη», συμβάλλοντας, ταυτόχρονα, στη βελτίωση της ποιότητας ζωή τους. Στα όρια του δάσους με την περιοχή Χίλια Δένδρα φιλοξενείται ο ζωολογικός κήπος της Θεσσαλονίκης.

Στο δάσος διατρέχουν τα παρακάτω μονοπάτια:

Ø  Μ1 [Άρτεμις-Πηγή Συνταξιούχων, μήκος: 2.000μ]

Ø  Μ2 [Πηγή Συνταξιούχων-Κρυονέρι, μήκος: 3.062μ]

Ø  Μ3 [Μπαρμπαγιώργη-Άγιος Παύλος (Χίλια Δένδρα), μήκος: 1.320μ]

Ø  Μ4 [Μπαρμπαγιώργη-Πηγή Συνταξιούχων, μήκος: 635μ]

Ø  Μ5 [Θέση Θέας Τούσλα(Παλιό Τυροκομείο)-Σχολή Αρσάκειο, μήκος: 3.881μ]

Ø  Μ6 [Κρυονέρι-Τούμπα, μήκος: 1.576μ]

Πέρα από δάσος αναψυχής και εσωτερικής ηρεμίας αποτελεί και σπίτι εκατοντάδων φυτών και ζώων. Φιλοξενεί τουλάχιστον 277 είδη φυτών, ανάμεσα στα οποία κάποια προστατευόμενα, όπως το χελιδονόχορτο (Digitalis lanata). Περίπου το 75% του, καλύπτεται από πευκοδάση (με κυρίαρχα είδη την τραχεία πεύκη και την κουκουναριά), ενώ σημαντική είναι και η παρουσία κυπαρισσιών και θάμνων πουρναριού. Στις όχθες των ρεμάτων του δάσους συναντώνται πλατάνια, λεύκες, φτελιές και πικροδάφνη.

 

               Η πανίδα του περιαστικού δάσους Σέιχ Σου είναι επίσης πλούσια. Ο αριθμός των ζώων που μένουν σε αυτό σχετίζεται τόσο με την κατάσταση του δάσους όσο και με τις ανθρώπινες δραστηριότητες. Σε γενικές γραμμές, οι περιπατητές μπορούν να εντοπίσουν διάφορα θηλαστικά ,όπως λαγούς, αλεπούδες, νυφίτσες, ασβούς, σκαντζόχοιρους, αγριογούρουνα,  αλλά και από τρωκτικά ζώα (σκίουρους, δασοποντικούς κ.α.). Επίσης, συναντώνται πάνω από 80 είδη πτηνών ,μεταξύ των οποίων αηδόνι, κίσσα, καρακάξα, κούκο και χελιδόνι. Κοντά στα ρέματα μπορεί κάποιος να βρει διάφορες σαύρες, σαλαμάνδρες, νερόφιδα ακόμα και χελώνες.

               Εν κατακλείδι, η ευεργετική παρουσία του δάσους είναι αδιαμφισβήτητη για την πόλη, αλλά και για ολόκληρο τον πλανήτη. Γεμάτο με μονοπάτια και με τεράστια ιστορία, το δάσος αυτό συνυπάρχει με τη πόλη και αποτελεί τον ωφέλιμο πνεύμονά της που την τροφοδοτεί με οξυγόνο, συμβάλλοντας έτσι και στην μείωση του διοξειδίου του άνθρακα (φαινόμενο του θερμοκηπίου). Επιπρόσθετα, αποτελεί καταφύγιο για τα ζώα και για τα φυτά και ο άνθρωπος χρειάζεται με υπευθυνότητα και προσοχή να το προστατεύσει και να το φροντίσει. Τα λάθη του παρελθόντος είναι απαραίτητο να αποφευχθούν για να μην επαναληφθούν.

Υ.Σ: Παραθέτουμε και ένα φυλλάδιο από την ‘’Καλλιστώ’’, μία περιβαλλοντική οργάνωση για την άγρια ζωή και τη φύση. Σε περίπτωση που αποφασίσετε να πάτε στο υπέροχο δάσος Σέιχ Σου, πάρτε και αυτό μαζί σας για αναγνώριση και εξερεύνηση από κοντά:

 https://www.callisto.gr/sites/www.callisto.gr/files/downloads/seih_sou_forest.pdf

 Βιβλιογραφία

 

- https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%AD%CE%B9%CF%87_%CE%A3%CE%BF%CF%85

- https://ikee.lib.auth.gr/record/282743/files/GRI-2016-16420.pdf

- https://parallaximag.gr/epikairotita/to-dasos-tou-seich-sou-mia-protasi-gia-tin-stratigiki-tou-aksiopoiisi

- https://www.callisto.gr/sites/www.callisto.gr/files/downloads/seih_sou_forest.pdf

- https://sites.google.com/site/dasikianapsyxithessaloniki/seiech-sou

- https://filotis.itia.ntua.gr/biotopes/c/AT4011119/

- https://el.wikiloc.com/oreibasia-diadromes/seikh-sou-monopati-m5-33250107

- https://el.wikiloc.com/oreibasia-diadromes/perebou-seikh-sou-monopatia-m6-kai-m2-48016271

-https://sites.google.com/site/dasikianapsyxithessaloniki/seiech-sou/monopatia-periegeses?fbclid=IwAR0Y2u_gY99QUdU897p9QwpnjW321ZwaHthceS8zA-RV7sSz0RRoM1cajUw

Κυριακάτικη Βεγγέρα στη γνώση EΠ.1

Ένα καινούριο Κυριακουπολίτικο project με σκοπό πάντα την προσέγγιση της γνώσης με διασκεδαστικό τρόπο. Κάθε Κυριακή θα μοιραζόμαστε μαζι σας κατι καινουριο απολαμβάνοντας όλοι μαζί μια όμορφη βεγγέρα στη γνώση. 

 Στον καθημερινό μας λόγο χρησιμοποιούμε μεγάλο αριθμό εκφράσεων και παροιμιών, που έλκουν την καταγωγή τους από την Αρχαία Ελλάδα την Βυζαντινή και την νεότερη ιστορία . Σε αυτό το επεισόδιο θα παρουσιάσουμε 2 φράσεις, των οποίων την προέλευση οι περισσότεροι αγνοούμε. Πάμε λοιπόν να παρουσιάσουμε την Ιστορία που κρύβεται πίσω από την δημιουργία τους!

Μελέτη και αφήγηση Ανδρόνικος Λεαυδου-Ιστορικός

1) Κοράκιασα απο τη δίψα μου

Αυτή η φράση προέρχεται απο έναν αρχαιοελληνικό μύθο σύμφωνα με τον οποίο σε κάποια ορεινή πόλη, οι κάτοικοι αποφάσισαν να κάνουν μια θυσία στον Απόλλωνα. To ιερό νερό που χρησιμοποιούσαν στις θυσίες βρισκόταν σε ενα δύσβατο φαράγγι, ξαφνικά παρουσιάστηκε ένα κοράκι που προσφέρθηκε να αναλάβει το δύσκολο εγχείρημα να φέρει το ιερό νερό. Οι άνθρωποι του έδωσαν μια μικρή υδρία (αγγείο) και έτσι το κοράκι έφθασε στη πηγή. Πλαι στη πηγή αντίκρισε μια συκιά της οποίας όμως τα σύκα ήταν άγουρα. Ετσι το κοράκι αποφάσισε να περιμένει μεχρι να ωριμάσουν. Τρεις μέρες αργότερα και ενω τα σύκα έιχαν ωριμάσει, αφου το κοράκι έφαγε και χόρτασε θυμήθηκε τον πραγματικό λόγο της επίσκεψης του στην πηγή. Άρχισε να σκέφτεται πως θα δικαιολογήσει την αργοπορία του. Γέμισε με νερό την υδρία και άρπαξε με το ράμφος του ένα φίδι το οποίο κινούνταν κοντά στους θάμνους. Όταν οι άνθρωποί ρώτησαν για την αργοπορία του, το κοράκι ισχυρίστηκε οτι το φίδι ρουφούσε το νερό της πηγής με αποτέλεσμα αυτη να στερέψει , και όταν το φίδι επιτέλους αποκοιμήθηκε, το κοράκι κατάφερε να το αρπάξει. Οι άνθρωποι πίστεψαν αυτην την ιστορία και σκότωσαν το ερπετό. Το φίδι όμως ήταν του Απόλλωνα ο οποίος θυμωμένος αποφάσισε να τιμωρήσει το κοράκι και κάθε φορά που προσπαθούσε να πιει νερό απο κάποια πηγή εκείνη στέρευε. Έτσι, κάθε φορά που κάποιος διψάει πολύ λεει τη φράση Κοράκιασα απο τη δίψα μου!

2) και που να ξέρω...Να μυρίσω τα νύχια μου;

Κατα την διάρκεια των ολυμπιακών αγώνων πολλοί θεατές στοιχημάτιζαν για τους νικητές. όσοι ήθελαν και μια δεύτερη γνώμη για την πρόβλεψή τους, επισκεπτόνταν το μαντείο των Δελφων . Οι ιέρειες βουτούσαν τα νύχια τους σε ένα υγρό απο δαφνέλαιο και στη συνέχεια έφερναν τις άκρες των δακτύλων τους κοντά στη μύτη τους για να εισπνεύσουν το υγρό. Ως εκ τούτου ερχόντουσαν σε έκσταση και μπορούσαν να κάνουν τις προβλέψεις τους. Η κίνηση τους αυτή δημιουργούσε στους επισκέπτες την εντύπωση οτι προέβλεπαν το μέλλον αφού πρώτα μύριζαν τα νύχια τους. Έτσι ακόμα και στις μέρες μας όταν δεν γνωρίζουμε κάτι απαντάμε "που θέλεις να ξέρω, να μυρίσω τα νύχια μου?"

Το έθιμο της εικόνας της Αγίας Κυριακής στην Αλεξανδρούπολη

 

Βόλτα στην Αλεξανδρούπολη, έξι Αυγούστου. Οδός Αίνου. Οι καμπάνες από την εκκλησία της Αγίας Κυριακής αντηχούν μελωδικά και το προαύλιο είναι σημαιοστολισμένο. Κάνοντας βόλτα στην παραλία το απόγευμα βλέπεις βάρκες στον ορίζοντα, πλήθος κόσμου μαζεμένο, σαν κάτι να περιμένει να συμβεί και αναρωτιέσαι τί. Ρωτάς, ψάχνεις και ανακαλύπτεις με έκπληξη. Μετά την «Μικρασιατική Καταστροφή», την υπογραφή της «Συνθήκης της Λοζάνης» αλλά και του «Ελληνοτουρκικού Συμφώνου περί αμοιβαίας ανταλλαγής πληθυσμών» μεταξύ των δύο χωρών, μεγάλος αριθμός προσφύγων κατέφυγε στην Ελλάδα από τις περιοχές της Τουρκίας αναζητώντας μια νέα πατρίδα και μια νέα ζωή. Στην πόλη της Αλεξανδρούπολης (Δεδέαγατς μέχρι το 1920) εγκαταστάθηκε ένας μεγάλος αριθμός προσφύγων ποικίλου προελεύσεως οι οποίοι επηρέασαν και διαμόρφωσαν την κουλτούρα της πόλης φέρνοντας πολλά ήθη, έθιμα και παραδώσεις από τις ιδιαίτερες πατρίδες τους. Μέσα σε αυτούς ήταν και πρόσφυγες από την γειτονική πόλη της Ανατολικής Θράκης, την Αίνο(σημερινή Enez).
 Μαζί με τα όποια άλλα έφεραν αυτοί οι άνθρωποι μαζί τους από την Αίνο, έφεραν και όσα θρησκευτικά σκεύη και εικόνες αγίων κατάφεραν να διασώσουν και να κουβαλήσουν μαζί τους στην νέα τους πατρίδα. Μέσα σε αυτά ήταν και η εικόνα της αγίας Κυριακής. Οι εικόνες και τα λοιπά σκεύη που διασώθηκαν από εκεί μεταφέρθηκαν δια θαλάσσης στην Αλεξανδρούπολη και αποβιβάστηκαν λίγο έξω από την τότε πόλη (οι πρόσφυγες είχαν στήσει τα πρόχειρα καταλύματα τους κοντά σε εκείνο το σημείο). Πολύ αργότερα, σε ένα σημείο πιο πάνω από εκεί ανοικοδομήθηκε ο Ιερός Ναός της Αγίας Κυριακής και σχηματίστηκε η ομώνυμη ενορία.
Έπρεπε να περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι οι νέες γενιές να ενσκήψουν και πάλι με αγάπη και προσήλωση στις παραδώσεις των ιδιαίτερων πατρίδων καταγωγής αυτών και των προγόνων τους. Έτσι λοιπόν περί το 2005, με πρωτοβουλία του συλλόγου «Ελληνομουσείον Αίνου» αλλά και την σχετική στήριξη και σύμπνοια του Δήμου Αλεξανδρουπόλεως και της τοπικής Ιεράς Μητροπόλεως αποφασίστηκε η καθιέρωση ιστορικής αναπαράστασης της μεταφοράς και αποβίβασης της εικόνας της Αγίας Κυριακής (πλέον έχει καθιερωθεί ως έθιμο).
Πιο συγκεκριμένα λοιπόν, από το 2005 και μετά, ανήμερα της εορτής της Αγίας Κυριακής το απόγευμα (δηλαδή 6/7 – 7/7 η ημέρα της εορτής της) τελείται στην πόλη, προς τιμήν της Αγίας αλλά και του σημαίνοντα ρόλου των Αινιτών στην πόλη της Αλεξανδρούπολης, συμβολική αναπαράσταση του τρόπου με τον οποίο η εικόνα έφτασε στην πόλη.
 Αρχικά στην παραλία, στην οποία είχε φτάσει τότε η βάρκα με την εικόνα, στήνεται μια μικρή προβλήτα πάνω στη οποία θα γίνει η παραλαβή της εικόνας. Στη συνέχεια καταφθάνει στο ορισμένο σημείο σύσσωμη η θρησκευτική, στρατιωτική και πολιτική ηγεσίας της πόλης, ένα στρατιωτικό άγημα, η φιλαρμονική ορχήστρα του Δήμου και του Στρατού, αντιπροσωπία του «Ελληνομουσείου Αίνου»  καθώς και πλήθος κόσμου, πιστών και μη.
 Λίγη ώρα αργότερα διακρίνεται μια νηοπομπή σαράντα (40) πλοιαρίων, η οποία συνοδεύει το πλοιάριο που μεταφέρει την εικόνα. Όταν προσεγγίσει την προβλήτα, η υπόλοιπη νηοπομπή σταματά και ανάβει φωτοβολίδες για να καταδειχθεί η λαμπρότητα της τελετής. Από την στιγμή που το πλοιάριο φθάσει στην προβλήτα η εικόνα της Αγίας παραδίδεται σε αυτούς που έχουν οριστεί από την τοπική Μητρόπολη και τον σύλλογο Αινιτών να την κουβαλήσουν. Ακολουθεί το ψάλσιμο του απολυτικίου της Αγίας Κυριακής και λαϊκή λιτανεία στην παραλία της πόλης με την συνοδεία της ανάκρουσης μουσικής από τις μπάντες του Δήμου και του Στρατού.
Αφού ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία και η εικόνα με την συνοδεία της φτάσει στο σημείο από το οποίο είχε ξεκινήσει η λιτανεία τότε το κουβάλημα της εικόνας «πέφτει στις πλάτες» του αγήματος του στρατού το οποίο τη μεταφέρει με κάθε προσοχή, σοβαρότητα και ευλάβεια στον Ιερό Ναό. Εκεί, με πλήθος κόσμου και χωροστατούντος του τοπικού Μητροπολίτη Ανθίμου, τελείται εν τέλει πανηγυρικός εσπερινός προς τιμήν της εορτάζουσας την επομένη, Αγίας Κυριακής.

 Επιμέλεια κειμένου και εργασίας: 

Λιακόπουλος Χαράλαμπος Χρυσοβαλάντης