Γιατί οι άνθρωποι που γράφουν είναι ευφυείς

Ο κόσμος πιστεύει ότι οι άνθρωποι που ασχολούνται με επαγγέλματα τεχνολογίας, μαθηματικών και μηχανικής είναι πολύ έξυπνοι, ενώ όσοι κινούνται περισσότερο στο χώρο των ανθρωπιστικών επιστημών, του πολιτισμού και της τέχνης δεν λαμβάνουν την ίδια αναγνώριση εδώ και πολλά χρόνια. Ωστόσο, συχνά, ως συγγραφείς ή αρθρογράφοι, νιώθουμε ότι η επαγγελματική μας πρακτική (ή ακόμα και το χόμπι μας να γράφουμε) τελικά τονώνει την ευφυΐα μας. Πλέον, υπάρχουν πολυάριθμες μελέτες που αποδεικνύουν ότι όσοι αγαπούν να γράφουν είναι αρκετά έξυπνοι.

Οι συγγραφείς έχουν υψηλότερο EQ (συναισθηματική νοημοσύνη)

Οι άνθρωποι που γράφουν, διαθέτουν κίνητρα, ενσυναίσθηση, αυτορρύθμιση, επίγνωση και υψηλά επίπεδα κοινωνικών δεξιοτήτων, όλα δηλαδή τα χαρακτηριστικά που ταιριάζουν σε ένα άτομο με υψηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης. Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι τώρα πια ένας ακριβέστερος δείκτης της συνολικής νοημοσύνης σε σχέση με το IQ των μέσων της δεκαετίας του ’90. Οι συναισθηματικά έξυπνοι άνθρωποι- με ικανότητα κατανόησης, αναγνώρισης και αξιολόγησης των δικών τους συναισθημάτων, αλλά και άλλων- είναι συνήθως πιο περιζήτητοι από τους εργοδότες και τους υπεύθυνους πρόσληψης προσωπικού σε σχέση με όσους έχουν υψηλό IQ.

Όσοι γράφουν, μαθαίνουν ευκολότερα

Σε μια διεθνή έρευνα που συνέκρινε φοιτητές που κρατούσαν σημειώσεις στον υπολογιστή με εκείνους που εκείνους που το έκαναν χειρόγραφα, οι πρώτοι διαπιστώθηκε ότι συγκρατούσαν λιγότερες πληροφορίες από εκείνες που λάμβαναν. Επίσης δεν σκέφτονταν κριτικά πάνω στις γνώσεις που λάμβαναν, όσο εκείνοι που σημείωναν σε χαρτί. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι σημειώσεις στο laptop ήταν περίπου όπως υπαγορεύονταν: οι φοιτητές εστίαζαν πιο πολύ στο να καταγράψουν αυτολεξεί αυτά που άκουγαν.

Αντιθέτως, οι φοιτητές που σημείωναν χειρόγραφα, γνώριζαν ότι δεν θα μπορούσαν να καταγράψουν ακριβώς όσα λέγονταν, έτσι επέλεγαν αυτόματα τις πληροφορίες που λάμβαναν. Αυτό απαιτούσε έναν πιο κριτικό τρόπο σκέψης, όπως επίσης οργάνωση και ικανότητα σύνοψης.

Οι συγγραφείς μπορούν να επεξεργάζονται ευκολότερα τα αρνητικά συναισθήματα

Τρεις ομάδες άνεργων μηχανικών συμμετείχαν σε μια έρευνα που έδειξε ότι εκείνοι που έπρεπε να καταγράψουν τις εμπειρίες και τα συναισθήματά τους σε σχέση με την οικονομική αστάθεια και ανεπάρκεια ήταν πιο πιθανό να έχουν βρει θέση εργασίας οκτώ μήνες μετά την μελέτη, έχοντας παραπάνω από διπλάσιες πιθανότητες (53% σε αντίθεση με το 24%). Η θεωρία που αναδύεται είναι ότι η γραφή προσφέρει μια αίσθηση διευθέτησης των συναισθημάτων που σχετίζονταν με την ανεργία, κάνοντας τη διαδικασία αναζήτησης εργασίας λιγότερο τρομακτική και πιο διαχειρίσιμη.

Στην πραγματικότητα, όσοι γράφουν, μπορούν να επεξεργάζονται ευκολότερα τα πάντα!

Το γράψιμο τους δίνει ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορούν να οργανώσουν το νου τους και να σκεφτούν πιο καθαρά. Αυτοί είναι οι λόγοι που όσοι γράφουν, επεξεργάζονται τα πράγματα πιο αποτελεσματικά και αναλυτικά. Σχεδόν όλοι οι συγγραφείς έχουν την εμπειρία του να έχουν κάποια στιγμή γράψει κάτι τελείως διαφορετικό από την ιστορία που είχαν στο μυαλό τους. Χρειάζονται πολλά προσχέδια και προσπάθειες για να καταφέρουν να φτάσουν σε αυτό που επιθυμούσαν αρχικά. Η συνεχής επιμέλεια και επεξεργασία των πληροφοριών τους προσφέρει την εξαιρετική ικανότητα όχι μόνο οργάνωσης των σκέψεων τους, αλλά και την αποτελεσματικότερη χρήση τους.

http://enallaktikidrasi.com/2017/09/anthropoi-grafoun-einai-exairetika-eyfyeis/

Η δύναμη είναι μέσα μας

Η δύναμη είναι μέσα μας αρκεί να το πιστέψουμε!

Οχι, δεν θέλω να γράψω άλλο ένα άρθρο όπως τα μυριάδες άρθρα προσωπικής ανέλιξης και εμψύχωσης που κυκλοφορούν παντού στο διαδίκτυο(αν και δεν είναι όλα τους τόσο άσχημα).

Παρόλα αυτα, είμαι σίγουρη οτι πολλοί απο εσάς θα συμφωνήσετε μαζί μου στο οτι ορισμένα τέτοιου είδους άρθρα κρύβουν μια υποκρισία και μια αίσθηση οτι ο συγγραφέας προσπαθεί πολύ να αποδείξει κάτι στο οποίο δεν πιστευει....

Δεν σας υπόσχομαι οτι με αυτο εδώ το άρθρο θα καταφέρω να σας συγκινήσω ή να σας παρακινήσω σε έναν άλλον τρόπο ζωής "πιο θετικό" , "πιο πετυχημένο" ή οτι το δικό μου άρθρο θα είναι καλύτερο απο τα παρόμοιά του. Όχι! Γιατι πολυ απλά δεν είναι αυτός ο σκοπός μου. (και δεν υπάρχουν "συνταγες" επιτυχίας και ευτυχίας!!!!!!!!!!)

Θέλω απλά να καταγράψω το βίωμά μου, την δική μου πλευρά (όπως και άλλωστε τα περισσότερα άρθρα τέτοιου χαρακτήρα στην Κυριακούπολη)  και να μοιραστώ κάτι που θέλω να πιστεύω οτι με άλλαξε ή με αλλάζει. Πάνω απο όλα όμως, θέλω να απελευθερώσω μια ανάγκη εκ των έσω...

Για αρκετά χρόνια(ως παιδί και έφηβη) πάλευα μέσα μου με κάτι το οποίο δεν με άφηνε να γνωρίσω τον εαυτό μου. Είχα στο μυαλό μου στερεότυπα καλού και εργατικού μαθητή, Σωστού και ηθικού παιδιού,που επρεπε να

 μοιάσω οπωσδήποτε επειδή είχα έμφυτο ανταγωνισμό και ζήλο (κάτι το οποίο αν δεν χειριστείς ορθά εξελίσσετε αρνητικά) Και μην νομίζεται οτι οι γονείς μου με πίεζαν.Όχι. εγώ μόνη μου,πίεζα τον εαυτό μου. 

Όταν διάβαζα τα μαθήματά μου 

 δεν έκανα διαλείμματα. Έλεγα στον εαυτό μου να μην σταματώ. Όσο πιο πολύ μελετάω ή ασχολούμαι με κάτι εκπαιδευτικό τόσο το καλύτερο. 

[Αυτά τα αναφέρω γιατι εχω ως σκοπό να εκφράσω κάτι που με απασχόλησε και πιστέυω ότι με βοήθησε να δω τα πράγματα από μια πιο υγιής σκοπιά. Σε καμία περίπτωση δεν στοχεύω στην εξιστόρηση αναμνήσεων , που δημιουργεί αυτην την αντίληψη του ¨σωστης\λάθος πρακτικής". Δεν υπάρχει σωστή και λάθος πρακτική…δουλεύει διαφορετικα στον καθένα …]

Έλεγα λοιπον, ότι πίεζα τον εαυτό μου με σκοπό την "επιτυχία". Μόνο που άργησα λίγο ή καθόλου, να καταλάβω ότι η επιτυχία είναι υποκειμενική. Όπως πολλά ακόμα στη ζωή μας. Η ευτυχία, η αγάπη, η ομορφιά κτλ…..

Ηθελα λοιπον να πω σε όλους όσους έχουν την όρεξη και διαβάζουν τέτοιου είδους άρθρα, ότι εάν θέλεις να ξεχωρίσεις και να λάμψεις και να βρείς επιτέλους το χάρισμα σου όπως σου λένε όλοι, τότε κλείσε τα αυτιά σου, κλείσε τα μάτια, κλείσε την καρδιά , και ταυτόχρονα άνοιξε ορθάνοιχτα τα αυτιά σου, άνοιξε τα μάτια σου, άνοιξε διάπλατα την καρδιά σου!

Τι λέω; Ξέρω τι λέω, άλλα δεν θα το εξηγήσω γιατι ξέρεις και εσύ!

 Βρες την ισορροπία της ψυχής σου ακούγοντας 

βαθιά μέσα σου και απομακρύνοντας κάθε εκκωφαντική 

σιγή.

Εάν πιστεύεις σε αυτό τοτε θα το βρείς αυτό που ψάχνεις, την δύναμή σου!!!

φιλικά,

απο την συγγραφέα,

Κ.Γ

Έμαθα:

Πως να μεγαλώνεις
δεν σημαίνει μονάχα να «κλείνεις» χρόνια.

Πως η σιωπή
είναι η καλύτερη απάντηση όταν ακούς ανοησίες.

Πως να δουλεύεις
δεν σημαίνει μονάχα να κερδίζεις χρήματα.

Πως οι φίλοι
«αποκτούνται» δείχνοντας το πραγματικό μας πρόσωπο.

Πως οι αληθινοί και πραγματικοί φίλοι
βρίσκονται πάντα κοντά μας.

Πως τα χειρότερα πράγματα
«κρύβονται» μέσα σε μια καλή εμφάνιση.

Πως η φύση
είναι το πιο όμορφο δημιούργημα σε αυτή την ζωή.

Πως όταν σκέφτομαι πως γνωρίζω τα πάντα
ακόμη δεν γνωρίζω τίποτα.

Πως μια μοναδική ημέρα
μπορεί να είναι πολύ σπουδαιότερη από πολλά χρόνια.

Πως μπορείς να «συνομιλήσεις» με τα αστέρια.

Πως μπορείς να «εξομολογηθείς» στο φεγγάρι.

Πως μπορείς να ταξιδέψεις στο άπειρο.

Πως είναι υγιές να ακούς όμορφα και καλά λόγια.

Πως το να είσαι ευγενικός κάνει καλό στην υγεία.

Πως είναι αναγκαίο να ονειρεύεσαι.

Πως μπορείς να είσαι «παιδί» για όλη την ζωή.

Πως η ύπαρξή μας είναι ελεύθερη.

Πως ο Θεός δεν απαγορεύει τίποτα στο όνομα της αγάπης.

Πως το να κρίνεις και να κατακρίνεις τον εαυτό σου δεν έχει σημασία όταν αυτό που
πραγματικά έχει σημασία είναι η εσωτερική γαλήνη.

Και τέλος έμαθα πως δεν μπορείς να πεθάνεις για να μάθεις να ζεις.

William Shakespeare

και προσθέτω στην λίστα του κυρίου william,

-Έμαθα πως η αλήθεια βρίσκεται στον ουρανό , όχι επειδή μου το είπαν όταν ήμουν μικρή, αλλα επειδή το ένιωσα ψάχνοντας στο γαλάζιο την ελπίδα.

 Υ.Γ. ααα, και κάτι τελευταίο... (μάλλον περισσότερο υπενθύμιση στον εαυτο μου), η μιζέρια και η ακηδία σε ρίχνουν στον βυθό και στεναχωρίεσαι ακόμα περισσότερο σωστά; ναι..σωστά! μόνο που αν δεν δεις τον βυθό και τα μυστικα του, δεν θα μάθεις ποτέ να ανεβαίνεις

μέχρι την επιφάνεια για να πάρεις ανάσα και να δεις τον Ηλιο.... 

οκ?

Copyright © 2014 Κυριακούπολη. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.

Καλή και ευλογημένη χρονιά 2019

Αγαπημένοι Κυριακουπολίτες και Κυριακούπολίτισσες

Σας ευχόμαστε ευλογημένος ο καινούριος χρόνος με αγάπη και υγεία σε όλους σας!!!!!! Ευχαριστούμε για την στήριξη :) και γνωρίζετε οτι είμαστε ανοιχτοί στις προτάσεις και τις ιδέες σας για άρθρα που σας ενδιαφέρουν και θεωρείτε οτι έχουν έναν εκπαιδευτικό χαρακτήρα.
Μπορείτε να μας στείλετε στο email του Blog μας : kyriakoupoliblog@hotmail.com
|[K]|


Ευελπιστούμε σύντομα να έχουμε καινούριους διαγωνισμούς στην σελίδα μας αλλα και πολλές δικές σας προτάσεις!!!!!!

Τα λεμε σύντομα και....συνεχίστε να μαθαίνετε!!!
Με αγάπη
Η ομάδα μας
|[Κ]|

Η παραβολή του τοκετου

Στη μήτρα μιας μητέρας βρίσκονται δύο μωρά. Το ένα ρωτά το άλλο: «Πιστεύεις στη ζωή μετά τον τοκετό;» κι εκείνο απάντησε, «Γιατί ρωτάς; Φυσικά. Κάτι θα υπάρχει μετά τον τοκετό. Μπορεί να είμαστε εδώ για να προετοιμαστούμε, για αυτό τι θα ακολουθήσει αργότερα.»
«Ανοησίες», είπε το πρώτο. «Δεν υπάρχει ζωή μετά τον τοκετό. Τι είδους ζωή θα ήταν αυτή»;
Το δεύτερο είπε, «Δεν ξέρω, αλλά θα υπάρχει περισσότερο φως από ό, τι εδώ. Ίσως να περπατάμε με τα πόδια μας και να τρώμε με το στόμα. Ίσως να έχουμε περισσότερες αισθήσεις που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε τώρα».
Το πρώτο απάντησε: «Αυτό είναι παράλογο! Το περπάτημα είναι αδύνατο. Και να τρώμε με το στόμα; Γελοίο! Ο ομφάλιος λώρος μας δίνει την τροφή και όλα όσα χρειαζόμαστε. Αλλά ο ομφάλιος λώρος είναι πολύ κοντός. Οπότε, η ζωή μετά τον τοκετό, λογικά, αποκλείεται».
Το δεύτερο όμως επέμενε, «Λοιπόν, νομίζω ότι υπάρχει κάτι και ίσως είναι διαφορετικό από ό,τι είναι εδώ. Ίσως να μη μας χρειάζεται αυτό το φυσικό 'καλώδιο' πια».
Και το πρώτο απάντησε, «Ανοησίες. Και επιπλέον, αν υπάρχει ζωή, τότε γιατί ποτέ κανείς δεν έχει γυρίσει πίσω από εκεί; Ο τοκετός είναι το τέλος της ζωής, και μετά από τον τοκετό & δεν υπάρχει τίποτα, παρά μόνο σκοτάδι, σιωπή και λήθη. Δεν οδηγεί πουθενά».
«Λοιπόν, δεν ξέρω», λέει το δεύτερο, «αλλά σίγουρα θα συναντήσουμε τη μητέρα και αυτή θα μας φροντίσει».
Τότε το πρώτο μωρό απάντησε, «Μητέρα; Πιστεύεις στη μητέρα; Αυτό είναι γελοίο. Αν η μητέρα υπάρχει, τότε πού είναι τώρα»;
Το δεύτερο είπε: «Είναι παντού γύρω μας. Είμαστε περικυκλωμένοι από αυτήν. Είμαστε μέρος της. Είναι μέσα της που ζούμε. Χωρίς αυτήν, αυτός ο κόσμος μας δεν θα μπορούσε καν να υπάρχει».
Τότε είπε το πρώτο, «Λοιπόν, εγώ δεν την βλέπω, έτσι είναι λογικό ότι δεν υπάρχει».
Και τότε το δεύτερο μωρό απάντησε, «Μερικές φορές, όταν κάνεις ησυχία και επικεντρωθείς και ακούσεις πραγματικά, μπορείς να αντιληφθείς την παρουσία της, και μπορείς να ακούσεις την αγαπημένη της φωνή, να σε καλεί από ψηλά».

(Του συγγραφέα Pablo J. Luis Molinero, "Morphogeny")

H ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΜΟΛΥΒΙΟΥ

Ο άνθρωπος «μοιάζει» με ένα μολύβι! Ναι! Και μάλιστα σε πέντε σημεία! 

Αν τα προσέξουμε θα θυμόμαστε καλύτερα, πως πρέπει να ζούμε και να συμπεριφερόμαστε 

μέσα στον κόσμο. Αυτά τα σημεία είναι τα εξής:

1. Ένα μολύβι είναι τελείως άχρηστο, αν δεν υπάρχει ένα χέρι που το κρατά, για να γράφει.

 Αυτό το χέρι για τον άνθρωπο είναι ο Θεός. Μπορούμε να «γράψουμε» ιστορία

 με την καθοδήγηση του Θεού. Γι’ αυτό και μας δίδαξε ο Χριστός στο «Πάτερ ημών» να λέμε: 

Γενηθήτω το θέλημα Σου.

2. Όταν γράφουμε, πότε-πότε πρέπει να χρησιμοποιούμε την ξύστρα. 

Αυτό κάνει το μολύβι να υποφέρει λίγο, αλλά τελικά είναι πιο μυτερό.

 Και γι’ αυτό γράφει καλύτερα. Τον ίδιο ρόλο παίζουν οι δοκιμασίες και οι θλίψεις στη ζωή μας:

 Αν δείξουμε υπομονή, μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους. Αφού, αυτές είναι το έσχατο 

μέσο του Χριστού για να θεραπεύσει τον άρρωστο από την αμαρτία άνθρωπο. Γ

ι’ αυτό λέει ο Χριστός:

 Στον κόσμο θα έχετε θλίψη και πόνο. Μα έχετε θάρρος! 

Εγώ τον νίκησα τον κόσμο (=το αμαρτωλό φρόνημα του κόσμου) (Ιωάν. 16,33).

3. Το μολύβι μας επιτρέπει πάντοτε να χρησιμοποιούμε γόμα, για να σβήνουμε τα λάθη της 

γραφής μας. Έτσι και η μετάνοια-εξομολόγηση είναι ο μόνος τρόπος για το «σβήσιμο» 

τη διόρθωση των λαθών-αμαρτιών μας. Αυτό γίνεται μέσω του ιερέα-πνευματικού πατέρα,

 σύμφωνα με την εντολή του Χριστού στους αποστόλους: 

«Όποιου συγχωρήσετε τις αμαρτίες, θα του συγχωρηθούν και όποιου θα τις κρατήσετε 

ασυγχώρητες, θα μείνουν ασυγχώρητες» (Ιω­άν. 20,23).

4. Στό μολύβι, αυτό που στην ουσία έχει σημασία δεν είναι το ξύλο ή το εξωτερικό του σχήμα, 

αλλά ο γραφίτης που περιέχει. Έτσι και στον άνθρωπο, 

το πιο ουσιαστικό πράγμα είναι το εσωτερικό του περιεχόμενο: τί έχει η καρδιά του. 

Γιατί, από την καρδιά του πηγάζουν όλα τα πάθη – αμαρτωλές συνήθειες, ως λογισμοί-σκέψεις.

 Και μετά γίνονται πράξεις. 

Και αποξενώνουν τον άνθρωπο από τον Κύριο και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό. 

Γι’ αυτό και απαιτείται συνεχής έλεγχος. Τί σκέφτο­μαι; Τί αισθάνομαι; Τί επιθυμώ; 

Και ό,τι ανακαλύπτω, να το αναφέρω στον ιερέα-πνευματικό πατέρα, 

ώστε να δώσει το κατάλληλο πνευματικό φάρμακο προς θεραπεία.

5. Τέλος, κάθε μολύβι αφήνει ένα σημάδι, ένα ίχνος πάνω στο χαρτί. 

Έτσι και τα «γραπτά» μας (=οι ενέργειες-πράξεις μας) αφήνουν μοναδικά ίχνη-σημάδια στη

 ζωή μας. Με συνέπειες και στην επίγεια ζωή μας και στην αιωνιότητα. 

Γι’ αυτό και ο απόστολος Πέτρος γράφει: «Όταν λοιπόν θα έρθει η ώρα που όλο το σύμπαν 

θα διαλυθεί με τρομερό πάταγο, πόσο άγια πρέπει να είναι η συμπεριφορά μας και με πόση

 ευσέβεια να είναι γεμάτη η ζωή μας όσο καιρό θα προσμένουμε με λαχτάρα και ζήλο τον 

ερχομό της ημέρας του Θεού!» (Β Πέτρ.3,11-12).
Ας γράψουμε λοιπόν «κείμενα»-πράξεις και σκέψεις της ζωής μας

 άξια του λόγου του Χριστού: Η βασιλεία του Θεού είναι μέσα σας. 

Δηλαδή πάντοτε σύμφωνα με το θέλημά Του. Γιατί, μόνο τότε ο Χριστός κατοικεί στις 

καρδιές μας.