Did you miss something? Keep Reading

Δευτέρα 1 Νοεμβρίου 2021

Συντροφικές και προγαμιαιες σχέσεις στον 21ο αιώνα

 


Σκεφτόμουν εδώ και πολύ καιρό για την παρούσα ανάρτηση, δηλιαζα καθως δεν θέλω να  παρεξήγησει κάνεις τις σκέψεις μου! Από την άλλη πλευρά αναθαρεψα στη σκέψη ότι ζούμε στον 21ο αιώνα και ο καθένας έχει πλέον την ελευθερία να μοιραστεί τις σκέψεις του και να σχολιάσει ζητήματα της ζωής όσο "ταμπού" και αν φαίνονται στα μάτια των παλιότερων. Εμείς όμως ειμαστε οι νέα γενιά που τις αρέσει να ακούγεται, να μοιράζετε και να μαθαίνει για τα πάντα, έτσι και εγώ γράφω το προσωπικο βίωμα μου και την άποψη μου, με κανέναν σκοπό, απλά και μόνο επειδή μου αρέσει να εκφράζομαι και να μοιράζομαι! Ούσα συγγραφέας άλλωστε βρίσκω το νόημα μου μέσα από εσένα που το διαβάζεις, μέσα από τα άλλοτε διστακτικά αλλοτε θαραλλεα και δυναμικά ίχνη που αποτυπώνει η σκεψη μου στο χαρτί. Ως κατηχητρια, και χριστιανη ορθόδοξη το θέμα της σεξουαλικης διαπαιδαγωγησης και της Πνευματικότητας με προβληματίζε και με προβληματίζει, αυτά ειναι λοιπόν και τα πράγματα που συζητώ πολλές φορές με τους μαθητές μου όταν έχουν απορίες . 

Συντροφικές σχέσεις λοιπόν, εκ των ον ουκ άνευ στη ζωη ενός κοινόνικου πλάσματος όπως είναι ο άνθρωπος. Εκ φύσεως παρουσιάζουμε την ανάγκη να συν-βιώνουμε, να συμπορευομαστε να δημιουργούμε κοινότητες και ομάδες! Να ανήκουμε κάπου να νιώθουμε το" μαζί"  με εναν άνθρωπο που θα μας ολοκληρώνει ψυχικά και σωματικά και εμεις αντίστοιχα για τον αλλον! 

Η ορθόδοξη χριστιανική πίστη μας διδάσκει ότι οι προγαμιαιες σχέσεις αποτελούν αμαρτία, κάτι το οποίο στις μέρες μας σαν άποψη φαντάζει παρωχημενο με αποτέλεσμα να δυσκολεύει τη ζωή των νέων που επιθυμούν να βαδίσουν σε αυτό το σπάνιο  και αγιο όμως μονοπατι. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα και δεν μπορεί να σε αναγκάσει να κάνεις κάτι που δεν το επιθυμείς ιδιαίτερα όσο αφορά το σώμα σου. Αν δεν επιθυμείς να ολοκληρώσεις σεξουαλικα τη σχέση σου δεν είσαι ούτε περίεργος ούτε παράξενος ούτε παλιομοδιτης. Το "φυσιολογικό" που προβάλετε κατά κόρον στην εποχή μας μέσα από τραγούδια , σειρές και ταινίες δημιουργεί υποσυνείδητα μηνύματα προτύπων και επιπολαιων ολόκληρομενων σεξουαλικα σχέσεων μεταξύ ατόμων που δεν γνωρίζονται καθόλου καλά. 

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω ότι σε καμία περίπτωση δεν έχω σκοπό να στηλιτευσω άτομα που επιλέγουν αυτόν τον τρόπο ζωής. Γράφω καθαρά την άποψη μου ως χριστιανη ορθόδοξη και ως μια φυσιολογική κοπέλα που προσπαθεί και θέλει να ακολουθήσει τον δρόμο Του Ιησού Χριστού. 

Προς ενισχυση όλων των παραπάνω να σημειωθεί ότι εχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι όσο περισσότερους συντρόφους έχει κάποιος στη ζωή του τόσο πιο δύσκολα δένετε και συναισθηματικά με ένα άτομο. Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται κανείς να βιάζεται και να ολοκληρώνει με τη σεξουαλικη πράξη τη σχέση του με κάποιον που γνωρίζει πολύ λίγο καιρό καθώς αυτό δημιουργει στη συνέχεια απειρα προβλήματα. Μια σχέση θέλει χρόνο και χώρο για να μας αποκαλυφθει σιγά σιγά η αληθινή αγάπη μέσα από τα συναισθήματα που πλεκονται σταδιακά και προσεκτικά από δύο ανθρώπους που επιθυμούν να γνωριστούν και να συνυπάρξουν. 

Κατά της διάρκεια της ερωτικής πράξης οι γυναίκες παράγουν μια ορμόνη που ονομάζεται οξυτοκινη, η λεγόμενη ορμόνη της αγάπης και της χαράς. Αυτός είναι και ο λόγος που οι γυναίκες μετά την πράξη ερωτεύονται πιο πολύ και δένονται περισσότερο με τον σύντροφο τους. Σε αντίθεση με τους άντρες οι οποίοι κατά τη διάρκεια της σεξουαλικη πράξης παράγουν μια ορμόνη που ονομάζεται βαζοπρεσσινη. Αυτή η ορμόνη αυξάνεται με την επιθυμία του έρωτα και μειώνεται απότομα μετά την ολοκλήρωση της σεξουαλικης πράξης. Αυτό συνεπάγεται την μείωση της έλξης για τη γυναίκα που έχει δίπλα του ο άντρας εκείνη την στιγμή. Αν όμως ο άντρας έχει περάσει πολύ χρόνο με αυτή τη γυναίκα με την οποία επιθυμεί να ολοκληρώσει και σεξουαλικα, τότε η ορμόνη της βαζοπρεσσινης λειτουργεί αλλιώς και τα επίπεδα της παραμένουν υψηλά ακόμα και μετά την ερωτική πράξη με αποτέλεσμα ο άντρας να συνεχίσει να νιώθει έλξη για αυτή τη γυναίκα! 

Δύο άνθρωποι που περιμένουν να ολοκληρώσουν σεξουαλικα μέχρι τον γάμο έχουν πολλά οφέλη παρόλο τη δυσκολία που αυτο το εγχειρειμα φανερώνει. Αρχικά δεν θα προβούν ποτέ σε έκτρωση, το οποίο αποτελεί αμαρτία καθώς θανατώνεται μια εν δυναμη ζωή και ανθρώπινη ψυχούλα. Επιπλέον πολύ συχνά στις μέρες μας πολλά ζευγάρια αποκτούν παιδάκι και επειτα αναγκάζονται από τον κοινωνικό περίγυρο να παντρευτούν παρόλο που οι ίδιοι δεν το επιθυμούν. Ως αποτέλεσμα όλων των παραπάνω τα ζευγάρια οδηγούνται στο χωρισμό, στη στεναχώρια και στη κατάθλιψη. 

Μία εύλογη απορία κάποιων νέων είναι πως θα γνωρίζουν αν ταιριάζουν σεξουαλικα με τον σύντροφο τους πριν τον γάμο αν δενε χουν σεξουαλικες επαφές πιο πριν. Καθώς θα περνάτε αρκετό χρόνο μαζί θα γνωρίζεστε ολοένα και καλύτερα, ολοένα και δυνατότερα αναπτύσσοντας περισσότερο όλα τα υπόλοιπα συναισθήματα πλην του σεξουαλικου, όπως τη συμπόνια, τη κατανόηση, την τρυφερότητα και την αλληλεγγύη. Θα γίνετε φίλοι πριν γίνεται σύντροφοι και αυτό θα σας χαρίσει τη δυνατότητα να μιλάτε ανοιχτά και να κουβεντιαζετε στη συνέχεια ακόμα και σεξουαλικη ζητήματα. Με αυτόν τον τρόπο θα σχημάτισετε έναν αληθινά ιερό δεσμό μεταξύ σας πριν δεθείτε και σωματικά με την ευλογία του γάμου. 

Τέλος, είναι υπέροχο το συναίσθημα να γνωρίζεις ότι ο σύντροφος σου είναι μαζί σου οχι απλα για την σεξουαλικη ικανοποίηση αλλά επειδή σε εχει γνωρίσει και σε αγαπά αληθινά και εσυ αντίστοιχα. 

Ο δρόμος της παρθενίας είναι σίγουρα μια δύσκολη προσπάθεια όμως είναι σίγουρο ότι ο Θεός θα ανταμείψει τον κόπο των ζευγαριών που περιμένουν μέχρι το γάμο και προσπαθούν για την αγάπη του Χριστού. 

Αυτά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας! Εύχομαι σε όλους έναν ευλογημενο μηνα και πίστη αγαπη και δύναμη!!! 

Η συγγραφέας, 

Κυριακή Γαϊτανιδου 

|[κ] |


Τετάρτη 30 Ιουνίου 2021

Ένα ζευγάρι ποιητών

 Φίλτατοι Κυριακουπολίτες και Κυριακουπολίτισες,

Η Κυριακούπολη έγινε 7 χρονών και ως αφιέρωμα έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε στην δημιουργική αυτή "πόλη" που συντροφεύει το ταξίδι της γνώσης μας 7 χρονιά τώρα, δύο ποιήματα δύο Ελλήνων ποιητών, και ζευγάρι αχώριστο στη ζωή για 50 χρόνια. Κλαίρη Καραγιάννη και Έκτορας Απολλωνάτος.

πηγή_ προσωπικό αρχείο ποιήτριας

                                                     πηγή_ προσωπικό αρχείο ποιητή_ Το γλυπτό της σιωπής _ Βελιγράδι 1999

Έκτωρ Απολλωνάτος, κατά κόσμον Μπουρτσάλας Αλέξανδρος, ο σεμνός Αλέξης μας, που στις 19 του Απρίλη, στα μέσα της Άνοιξης, αναχώρησε από τούτον τον κόσμο και η φυγή του, μαζί με το πνεύμα και τους στίχους του –που κάθε τι το μετέτρεπε σε Ποίηση– και μας άφησε ανεκπλήρωτο κενό.

Γενέτειρά του η Κόρινθος, όλη η υπόλοιπη ζωή του στην Αθήνα. Τα παιδικά του χρόνια κατοίκησε στην Κυψέλη με την εξαίρετη οικογένειά του, τον πατέρα του Νικόλαο που καταγόταν από το Πέρκο Ναυπακτίας και τη μητέρα του Γεωργία που προέρχονταν από το Θέρμο Τριχωνίδας της Αιτωλοακαρνανίας. Με τη σύντροφο της ζωής του Κλαίρη Καραγιάννη, από τότε που γνωρίστηκαν κατά την περίοδο των εφηβικών τους χρόνων και από τότε έγιναν ένα, διέμεναν στην περιοχή του Ζωγράφου και τα τελευταία είκοσι πέντε έτη επιλέξανε να ζουν στη Σαρωνίδα, όπου και συναναστράφηκε με άλλους διανοούμενους κατοίκους, διευρύνανε με τον καιρό και αναπτύξανε την πνευματική κίνηση μέσα από τον τοπικό Πολιτιστικό Σύλλογό της. Βιοπορίστηκε ως υπάλληλος στον Ο.Τ.Ε. μέχρι τη συνταξιοδότησή του.

Αγαπούσε και είχε ταλέντο στη μουσική (που αυτοδιδάχθηκε με επιμονή και υπομονή), κιθάρα, μαντολίνο, μπουζούκι παίζοντας και συνθέτοντας, ακόμη και πιάνο. Είχε αγάπη για το βιβλίο, τον κινηματογράφο, το θέατρο και τις επιστήμες (νευροβιολογία και πολλά άλλα), για την ιστορία και κάθε ανθρώπινο και κοινωνικό πρόβλημα, με τον ουμανισμό και την ευαισθησία που τον διακατείχε. Λάτρευε τα ταξίδια. “Ασχολήθηκε” με τη λογοτεχνία. Με την ποίηση (καθημερινά και από παιδί), τον πεζό λόγο (από πολύ νεαρή ηλικία) παίρνοντας μέρος σε διαγωνισμούς Διηγήματος που διοργάνωναν διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά, αποσπώντας βραβεία. Έγραφε παραμύθια, σκιτσάριζε μέχρι και γελοιογραφίες, ασχολήθηκε πάρα πολύ με το κολάζ και ζωγράφιζε.

Επαινετικές κριτικές για το έργο του έχουν γράψει ο Ρίτσος, ο Λειβαδίτης, ο Νικηφόρος Βρεττάκος, ο Κώστας Κουλουφάκος. Τον παρουσίασαν ο Κλεάνθης στα «Νέα», ο Κώστας Σταματίου στο «Βήμα», ο Άγγελος Φουριώτης στην εφημερίδα «Ακρόπολις». Έχουν εκδοθεί και κυκλοφορήσει οι ποιητικές του Συλλογές: Σύνθεση Ι, Σύνθεση ΙΙ, Σύνθεση ΙΙΙ και Σύνθεση V από τις εκδόσεις Διογένης, και από τις εκδόσεις Κέδρος η Κατάδυση. Δεν θέλησε να εκδώσει το υπόλοιπο, πλούσιο σε παραγωγή, έργο του.





Παρασκευή 28 Μαΐου 2021

Κυριακούπολη_ επ. 2 Κυριακάτικη βεγγέρα στη γνώση


 Ένα καινούριο Κυριακουπολίτικο project με σκοπό πάντα την προσέγγιση της γνώσης με διασκεδαστικό τρόπο. Κάθε Κυριακή θα μοιραζόμαστε μαζι σας κατι καινούριο απολαμβάνοντας όλοι μαζί μια όμορφη βεγγέρα στη γνώση.

Μια ακόμα εποικοδομητική συζήτηση της Κυριακής και του Αδρόνικου Ιδέα και σκηνοθεσία : Κυριακή Γαϊτανίδου- Αρχιτέκτων μηχανικός Μελέτη και αφήγηση : Χαράλαμπος Λιακόπουλος-Ιστορικός, Κυριακή Γαϊτανίδου- αρχιτέκτων Σκίτσα και βίντεο : Κυριακή Γαϊτανίδου Copyright © 2020 Κυριακούπολη. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος. www.kyriakoupoli.blogspot.com

Κυριακή 4 Απριλίου 2021

Απο το σεντούκι Του Θεού

 


Απο το σεντούκι Του Θεού

Από το σεντούκι Του Θεού, μυριάδες χρυσά νομίσματα, όλα με την ίδια υπέρτατη αξία, κάθε χρόνο, κάθε μήνα, κάθε μέρα, κάθε ώρα, ξεπηδούν με εντολή Θεού και θάβονται στη Γή, μικροί θησαυροί, στις αμμουδιές των ψυχών. Όλα διαφορετικά μεταξύ τους, μοναδικά, ανεπανάληπτα, όμως με την ίδια απαράλλαχτη αξία. Ακόμα και το ίδιο το νόμισμα δεν έχει απλά δυο διαφορετικές όψεις, αλλά εκατομμύριες που συντελούν και αυτές και εντείνουν θα λέγαμε στην θεϊκή αυτή λαγαρότητα της μορφής του.
Άραγε είναι η τυχαιότητα που ορίζει το έδαφος στο οποίο θα αποθηκευτεί το χρυσό πολύπλευρο νόμισμα; Ίσως η ίδια η τάση του νομίσματος να καθορίζει με τη δική του βαρύτητα τον τόπο και τον χώρο. Ίσως! Αυτή σίγουρα είναι η τέχνη του οικοδομείν (
Art de Bâtir), την οποία μόνο ο Θεός γνωρίζει ως ο Μέγας Αρχιτέκτων.
Και εμείς, κάτω από τον αστρόσπαρτο ουρανό έναν Απρίλη, συλλογιστήκαμε το διάδημα που μας χάρισε ο Θεός, σύμβολο ότι λάβαμε το χρυσό νόμισμα, και ότι το φυλάμε μέσα στο πρόσφορο έδαφος της καρδιάς μας. Ελπίζουμε, να είναι πρόσφορο ναι!
Βέβαια, δεν είναι διόλου εύκολο να πιστέψεις σε αυτό το χρυσό μοναδικό νόμισμα, ίσως να το έχεις ξανακούσει βέβαια, ίσως και όχι, μπορεί να πιστεύεις ότι διαθέτεις ένα τέτοιο μέσα σου ή μπορεί και να το αρνείσαι. Κάποια μέρα ίσως έρθει και σε σενα εκείνη η γλυκιά ψυχή που θα τη στείλει ο Θεός ως Λυδία λίθο , και θα στοχεύσει κατευθείαν πάνω στο νόμισμά σου. Θα στο υποδείξει και εσύ θα δακρύσεις, θα θυμηθείς και όλα θα γίνουν μονομιάς ξεκάθαρα. Θα αναρωτηθείς αν το έχεις διαφυλάξει σαν μια αξιόπιστη τράπεζα, αν το έχεις ξοδέψει και αναλώσει σε κίβδηλες χαρές ή αν το έχεις χαρίσει, αν το αναγνωρίζεις ως δώρο δικό σου και δίνεις τα κομμάτια του απλόχερα ώστε το λαμπερό χρώμα του νομίσματός σου να ακτινοβολήσει μέχρι τον ουρανό και να δει ο Θεός τον θησαυρό από το σεντούκι του επι Γης. Μέχρι την μέρα, όπου αυτό το χρώμα θα φωτοβολήσει τόσο που ο Θεός θα το επιθυμήσει για να το εντάξει και αυτό στη  παλέτα Του, με την οποία δημιουργεί τα πιο σαγηνευτικά ηλιοβασιλέματα και τις πιο εκλεκτές ανατολές.

Κυριακή Γαϊτανίδου

|[Κ]|
4/4/21


 Copyright © 2021 Κυριακούπολη. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος. 

Χωροποίηση και Χρονοστίχοι|Κεφ.3 |Υπήρξα ένας Ροβινσών]

 [Υπήρξα ένας Ροβινσών]


Οι λέξεις μας, οι σκέψεις μας, πλέον νωχελικά γκρεμίζουν το φράγμα του ήχου


Και οι μεγάλοι ποιητές χειροκροτούν με δάκρυα στα χέρια

Πως καταντήσαμε έτσι;


Κάποτε υπήρξα ένας Ροβινσώνας του εαυτού μου, 

ένας Ροβινσών των λέξεων, των σκέψεων


Μέχρι που με βρήκε ένα άνετο πλοίο 

Βρήκα ένα άνετο πλοίο

και με έσωσε ,σώθηκα, βολεύτηκα,


 δεν χρειαζόταν να μιλάω, να σκέφτομαι, 

να υπενθυμίζω στον εαυτό μου τον εαυτό μου, 

τώρα όλοι με ήξεραν, δεν θα χανόμουν ποτέ

μέχρι που (ξανα)χάθηκα.


|[Κ]|

Κυριακή Γαϊτανίδου

21/3/2021

όταΝ μια Εικονα παίΡνει σάρκα απο επίθετα και Οστά απο ουσιαστικά
τοτε Γεύεσαι λίγο απο την ψυχΉ του ποιητή
τοτε Ακούς και αισθάνΕσαι την Ροή της Αφηρημένης Σκέψης




 Copyright © 2021 Κυριακούπολη. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.