1ος Μαθητικός Διαγωνισμός Γραπτού Λόγου "Ζω-Ονειρεύομαι-Ελπίζω"

 

Αγαπητοί γονείς και δάσκαλοι, αγαπημένα μας παιδιά,

                  Με πολλή χαρά σας ανακοινώνουμε την διοργάνωση του 1ου μαθητικού διαγωνισμού γραπτού λόγου για παιδιά δημοτικού, εδώ στο αγαπημένο μας εκπαιδευτικό ιστολόγιο, την Κυριακούπολη.

Καλούμε λοιπόν όλα τα παιδιά της χώρας μας  από 6 έως 12 ετών να εμπνευστούν, να οπλιστούν με το αγαπημένο τους μολύβι, και να αφήσουν τα όνειρα τους για το αύριο να ξετυλιχθούν όμορφα σε ένα κομμάτι χαρτί.  Το θέμα μας το ονομάσαμε "Ζω-ονειρεύομαι-ελπίζω" με σκοπό να κινητοποιήσουμε τη σκέψη και το συναίσθημα τους και να τους ενθαρρύνουμε να συνεχίσουν τα βλέπουν τον κόσμο  μέσα από τη δική τους πολύχρωμη ματιά, έτσι ακριβώς όπως ξέρουν πολύ καλά ήδη να κάνουν.

Μερικά βοηθητικά ερωτήματα προς τα παιδιά για την παραγωγή του γραπτού τους λόγου είναι τα εξής: 

-Τι θα ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις και γιατί;

- Πως θα ήθελες να είναι ο κόσμος μας σε 5 χρόνια απο τώρα και γιατί;

- Πως φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 5 χρόνια απο τώρα; Σου αρέσει ο εαυτός σου;

* Όποιο παιδάκι επιθυμεί μπορεί να μας αποστείλει και κάποια ζωγραφιά του συνοδευόμενη με την 'έκθεση του.

ΟΡΟΙ  και ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

1. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλα τα παιδιά του δημοτικού. Η συμμετοχή στο διαγωνισμό είναι δωρεάν.

2.  Ως όριο λέξεων ορίζεται από 50 λέξεις και πάνω.

3.  Τα κείμενα των παιδιών θα σταλθούν στο email του ιστολογίου μας απο έναν ενήλικα (κηδεμόνα ή εκπαιδευτικό).  kyriakoupoliblog@hotmail.com  σε μορφή .doc ( αρχείο word) ή σκαναρισμένα .jpeg ή .pdf 

4. O Διαγωνισμός ξεκινάει στις 23/3/23 και λήγει στις 23/5/23

5. Οι νικητές του διαγωνισμού θα ανακοινωθούν στις 26/5/23 απο την κριτική μας επιτροπή αποτελούμενη απο:

- την Κυριακή Γαϊτανίδου, Αρχιτέκτονα Μηχανικό, Παιδαγωγό και Συγγραφέα

-την Μαρία-Ειρήνη Γαϊτανίδου, Εκπαιδευτικό Ειδικής Αγωγής

-τον Χαράλαμπο-Χρυσοβαλάντη Λιακόπουλο, Ιστορικό και Φιλόλογο

-τον Γεώργιο Ανηλιώτη, Εκπαιδευτικό Μουσικής Αγωγής

6. Οι 3 πρώτοι νικητές θα λάβουν απο έναν  ηλεκτρονικό έπαινο και την δημοσίευση των εκθέσεων τους. Στον 1ο νικητή θα του δοθεί η δυνατότητα μελλοντικής συνεργασίας με το ιστολόγιο μας αλλά και μια συλλεκτική ηλεκτρονική κάρτα φιλοτεχνημένη απο την  Kυριακή Γαϊτανίδου.

Περιμένουμε τις συμμετοχές σας!!!

Με εκτίμηση,

Η ομάδα της |[Κ]|

Υγιεινά Γλυκάκια _2 νηστίσιμες(vegan)πανεύκολες συνταγές για να δοκιμάσεις

 1) Σοκολατο-μπανανο-πάρτυ

Θα χρειαστείς : 🌼2 ώριμες μπανάνες

                             🌼 1 κουβερτούρα (εάν θέλεις  επέλεξε χωρίς ζαχαρη)

                             🌼Παπαρουνοσπορο 

                             🌼Τριμμένο μπισκότο, τρούφες, ξηροί καρποί ή ότι άλλο εσύ επιθυμείς και φανταστείς

Εκτέλεση :  σε ένα μπολάκι κόβεις τις 2 μπανανουλες  σε ροδέλες και με ένα πιρουνακι τις πολτοποιεις μέχρι να γίνουν πουρές. Επειτα πασπαλιζεις τον πουρέ με λίγο Παπαρουνοσπορο για έξτρα γεύση. 

Επειτα σε ένα κατσαρόλακι με την τεχνική μπεν-μαρι λιώνεις την κουβερτουρα

Αφού λιώσει η κουβερτούρα την περιχυνεις στον πολτό μπανάνας και ανακατεύεις καλα μέχρι να ομογενοποιηθει το μείγμα. 

Τέλος πασπαλιζεις από πάνω  πολύχρωμη τρούφα, τρυμμενο μπισκοτο ή ότι άλλο εσύ επιθυμείς και το τοποθετείς στο ψυγείο. 

Η μικρή σου  πεντανοστιμη και υγιεινή κρέμα ειναι έτοιμη! 

Καλή απόλαυση!!! 

2) Ανάποδη νηστίσιμη μηλοπιτα

 Θα χρειαστείς : 🌼 4 κόκκινα ή πράσινα μηλα  

                              🌼 200 ml. Μέλι 

                              🌼 3 κ.γ κανέλα (εάν θέλεις και μοσχοκάρυδο) 

                              🌼 350 γρ. Σταφίδες 

                              🌼300 ml. Σπορέλαιο 

      

                               🌼600 γρ. Αλεύρι 

                               🌼3 κ.γ baking powder

                               🌼100 ml χυμός πορτοκαλί 

                                🌼1 βανίλια 

Εκτέλεση : καθαρίζεις και  κόβεις τα μηλα σε κηδωνατες φέτες. Στη συνέχεια σε ένα μικρό κατσαρόλακι τα τοποθετείς και μαζί με τα 100γρ. Μέλι και τη κανέλα τα σιγοβραζεις μεχρι να μαλακώσουν. 

Στη συνέχεια σε ένα μπολ πρόσθεσε το σπορέλαιο, τον χυμό, το αλεύρι, τις σταφίδες, το baking powder, την βανίλια, κανέλα και το υπόλοιπο μέλι και ανακάτεψε μέχρι να ομογενοποιηθει το μείγμα. 

Σε μια φόρμα για κέικ ή σε ένα ταψί με αποσπώμενη βάση, τοποθέτησε τα μήλα που είχες μαλακώσει στο κατσαρόλακι, σε ομοκεντρους κύκλους και επειτα περιχύσε το σιρόπι τους. Επειτα τοποθέτησε από πάνω και το στέρεο μείγμα του μπολ. 

Ψήσε την μηλόπιτα σου σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου για περίπου 40 λεπτά. 

Μόλις βγάλεις την μηλόπιτα άφησε την Να κρυώσει και επειτα την αναποδογυριζεις!!!! 

Καλή απόλαυση!!! 

Βιβλιοπαρουσίαση| Το αγόρι με το ποδήλατο, το κορίτσι με τα πατίνια

 

Σε όσους νοσταλγούν και ακούραστα προσμενουν αφιερωμένο αυτό το πνευματικό μυθιστόρημα του πατέρα Γεωργίου Οικονόμου με τίτλο "το αγόρι με το ποδήλατο, το κορίτσι με τα πατίνια".

Από τη πρώτη σελίδα με καθήλωσε και με συγκινησε. Ρεαλιστική, καθημερινή, μοντέρνα γραφή που συγκλονίζει εξαιτίας της ειλικρίνειας της.

Μια ιστορία βαθειάς αγάπης μεταξύ δύο  προσώπων, που παίρνει σάρκα και οστά και μετουσιωνεται μέσα από αλλά πρόσωπα σε μια εν τελη οικουμενική αγαπη, στην ίδια την αγάπη, στον ίδιο Τον Χριστό.

Η ζωή, ο θάνατος, η οικογένεια, ο έρωτας, η φιλία, τα ονειρα, η επιτυχία, η θλίψη, ο πόνος, η δυστυχία, η αρρώστια,  ο εθισμός, η βία μερικά από τα καθημερινά ζητήματα που φιλοσοφει ο συγγραφέας μέσα στις σελίδες του βιβλίου του.

Παρά θιν' αλός επέλεξα να ξεκινήσω την ανάγνωση του, και στη νύμφη του Θερμαϊκού  θέλησε η  ζωή να την ολοκληρώσω, μιας και η ιστορία του μυθιστόρηματος διδραματιζεται στη Θεσσαλονίκη.

Ο αναγνώστης ζωγραφίζει με μεγάλη ευκολία τα πολυπόθητα ταμπλό βιβαν της φαντασίας του σε κάθε σελίδα, βρίσκοντας στοιχεία του εαυτού του και της δικής του ζωής σε κάποιο πρόσωπο ή μια κατάσταση της πολυδιάστατης πλοκής που ξεδιπλώνεται περίτεχνα εμπρός του. Ένα βιβλίο που σου δίνει χώρο και χρόνο να αφουγκραστεις   τα εκ των έσω, να αναρωτηθείς.

Σίγουρα ένα βιβλίο άξιο αναφοράς, πόσο μάλλον όταν τα συναισθήματα σου ποικίλουν με το πέρασμα του, αφού βρίσκεις σε άλλες σελίδες το πότισμα των δακρύων, σου σε άλλες ακούς χαρακτηριστικά το γέλιο σου, ενώ με το κλείσιμο του βιβλίου συνειδητοποιεις ότι έχεις διπλωσει πολλές σελίδες ως "σημεία που θέλεις να θυμάσαι" !!

Καλες αναγνώσεις!

|[K]|

Κυριακή Γαϊτανιδου _αρχιτέκτονας, συγγραφέας

#bookreview #τοαγοριμετοποδηλατο #τοκοριτσιμεταπατινια #kyriakoupoli #kyriakoupolibooks #lovetoread

Παραμύθι_ Το δέντρο που έδινε_ Σελ Σιλβερστάιν

Κυριακουπολίτες και Κυριακουπολίτισες,

Σήμερα αποφάσισα να σας παρουσιάσω ένα αγαπημένο, ουσιαστικό και διδακτικό παιδικό βιβλίο με τίτλο "“Δέντρο που Έδινε”". Γράφτηκε απο τον Σελ Σιλβερστάιν και εκδόθηκε το 1964. Πρόκειται για ένα ευφυέστατο κείμενο όπου σε ελάχιστες σελίδες δίνεται μια συγκινητική ιστορία μιλώντας στη καρδιά σας.

Το κείμενο του Σιλβερστάιν απορρίφθηκε στην αρχή απο εκδοτικούς οίκους ως πολύ μελαγχολικό για παιδιά αλλά ταυτοχρόνως αρκετά απλοϊκό για ενήλικες. Παρόλα αυτά, σήμερα έχει πουλήσει περισσότερα απο 9 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο ενώ σε όλους τους διαγωνισμούς και ψηφοφορίες επιτροπών και ομάδων ανθρώπων εμφανίζεται πάντα στην πρώτη εκατοντάδα με τα καλύτερα παιδικά βιβλία. ( να τα βλέπουμε αυτά εμείς οι ονειροπόλοι  συγγραφείς που ονειρευόμαστε να δούμε το ονοματάκι μας στα βιβλιοπωλεία και να μην απογοητευόμαστε με αρνητικές απαντήσεις εκδοτικών οίκων αλλά να συνεχίζουμε να πιστεύουμε στο έργο μας....) 

Είναι ένα παραμύθι γεμάτο μηνύματα για την ζωή, την αυτοθυσία, την αφειδώλευτη αγάπη, την προσφορά, την γενναιοδωρία αλλά και την αχαριστία, την ματαιότητα και την πλεονεξία.

το παραμύθι λοιπον....καλή απόλαυση

Μία φορά κι έναν καιρό ήταν μια μηλιά… και αγαπούσε ένα αγοράκι. Κάθε μέρα το αγοράκι πήγαινε και μάζευε τα φύλλα της και τα έπλεκε στεφάνι κι έπαιζε τον βασιλιά του δάσους.

Σκαρφάλωνε στον κορμό της κι έκανε κούνια στα κλαδιά της κι έτρωγε μήλα.

Παίζανε και κρυφτό…κι όταν το αγόρι κουραζόταν, αποκοιμιόταν στον ίσκιο της.Το αγόρι αγαπούσε τη μηλιά… πάρα πολύ κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη. Μα πέρασαν τα χρόνια και το αγόρι μεγάλωσε. Και πολλές φορές η μηλιά έμενε μοναχή.

Τότε μια μέρα το αγόρι πήγε στη μηλιά κι η μηλιά είπε: «Έλα αγόρι, έλα να σκαρφαλώσεις στον κορμό μου και να κάνεις κούνια στα κλαδιά μου, να φας μήλα και να παίξεις στον ίσκιο μου από κάτω και να ‘σαι ευτυχισμένο».

«Είμαι μεγάλος πια για να σκαρφαλώνω και να παίζω», είπε το αγόρι. «Θέλω ν’ αγοράσω πράγματα και να καλοπεράσω. Θέλω λεφτά. Μπορείς να μου δώσεις λεφτά;».

«Λυπάμαι», είπε η μηλιά, «μα εγώ δεν έχω λεφτά. Έχω μονάχα φύλλα και μήλα. Πάρε τα μήλα μου, αγόρι, και πούλησέ τα στην πόλη. Έτσι θα ‘χεις λεφτά και θα ‘σαι ευτυχισμένο».

Και τότε το αγόρι σκαρφάλωσε στη μηλιά, μάζεψε τα μήλα της και τα πήρε μαζί του. Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη. Μα το αγόρι έκανε πολύ καιρό να ξαναφανεί… και η μηλιά ήταν λυπημένη.

Ώσπου μια μέρα το αγόρι ξαναγύρισε κι η μηλιά τρεμούλιασε απ” τη χαρά της κι είπε: «Έλα αγόρι, έλα να σκαρφαλώσεις στον κορμό μου και να κάνεις κούνια στα κλαδιά μου και να ‘σαι ευτυχισμένο».

«Δεν έχω πια χρόνο να σκαρφαλώνω», είπε το αγόρι. «Θέλω ένα σπίτι που να δίνει ζεστασιά», είπε. «Θέλω γυναίκα και παιδιά, και γι’αυτό χρειάζομαι ένα σπίτι. Μπορείς να μου δώσεις ένα σπίτι;» «Εγώ δεν έχω σπίτι», είπε η μηλιά.

«Σπίτι μου είναι το δάσος, μα μπορείς να κόψεις τα κλαδιά μου και να χτίσεις ένα σπίτι. Τότε θα ‘σαι ευτυχισμένο». Κι έτσι το αγόρι έκοψε τα κλαδιά της και τα πήρε μαζί του για να χτίσει το σπίτι του.

Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη. Μα το αγόρι έκανε πολύ καιρό να ξαναφανεί. Κι όταν γύρισε η μηλιά ήταν τόσο ευτυχισμένη που ούτε να μιλήσει καλά – καλά δεν μπορούσε.

«Έλα, αγόρι», ψιθύρισε, «έλα να παίξεις».

«Είμαι πια πολύ γέρος και πολύ λυπημένος για να παίζω» είπε το αγόρι. «Θέλω μια βάρκα να με πάρει μακριά.Μπορείς να μου δώσεις μια βάρκα;».

«Κόψε τον κορμό μου και φτιάξε μια βάρκα», είπε η μηλιά. «Έτσι θα μπορέσεις να φύγεις μακριά…και να ‘σαι ευτυχισμένο».

Και τότε το αγόρι έκοψε τον κορμό της έφτιαξε μια βάρκα κι έφυγε μακριά. Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη… μα όχι πραγματικά. Κι ύστερα από πολύ καιρό το αγόρι ξαναγύρισε.

«Λυπάμαι, αγόρι », είπε η μηλιά, «μα δε μου απόμεινε τίποτα πια για να σου δώσω… Δεν έχω μήλα». «Τα δόντια μου δεν είναι πια για μήλα», είπε το αγόρι. «Δεν έχω κλαδιά», είπε η μηλιά.

«Δεν μπορείς να κάνεις κούνια…» «Είμαι πολύ γέρος πια για να κάνω κούνια», είπε το αγόρι. «Δεν έχω κορμό», είπε η μηλιά. «Δεν μπορείς να σκαρφαλώσεις..»

«Είμαι πολύ κουρασμένος πια για να σκαρφαλώνω», είπε το αγόρι.«Λυπάμαι»,

αναστέναξε η μηλιά. «Μακάρι να μπορούσα να σου δώσω κάτι… μα δε μου απόμεινε τίποτα πια. Δεν είμαι παρά ένα γέρικο κούτσουρο. Λυπάμαι…»

«Δε θέλω και πολλά τώρα πια», είπε το αγόρι, «μονάχα ένα ήσυχο μέρος να κάτσω και να ξαποστάσω. Είμαι πολύ κουρασμένος».

«Τότε», είπε η μηλιά, κι ίσιωσε τον κορμό της, «τότε, ένα γέρικο κούτσουρο είναι ό,τι πρέπει να κάτσεις και να ξαποστάσεις.Έλα, αγόρι, κάτσε. Κάτσε και ξεκουράσου».

Και το αγόρι έκατσε και ξεκουράστηκε. Κι η μηλιά ήταν ευτυχισμένη.

Χωροποίηση και Χρονοστίχοι| Δοξολογώ και ματαιοπονώ

 

                                              Δοξολογώ και ματαιοπονώ ταυτόχρονα όταν περπατώ
                                Συλλογίζομαι τον ουρανό αλλά θαυμάζω και το καινούριο μου παλτό
                                    Σχοινοβατώ ανάμεσα στα δυο μου θέλω, φοβάμαι μήπως προτιμώ
                                                                το κίβδηλο από το αληθινό.

                            

                                                       Νέος χρόνος, εκκίνηση πάλι και αλλαγή,
                                                     όμως ο χρόνος δεν τεμαχίζεται απλά κυλά,
                                                         αδιάφορα, σταθερά ενίοτε λυτρωτικά,
                                           αναρωτιέμαι αν το σύμπαν την βλέπει τη γιορτή και γελά,
                                              υποσχέσεις ότι θα αλλάξουμε την σκοτεινή μας πλευρά.

                                  Έγραψα με γράμματα καλλιγραφικά ότι θα μάθω να κοιτάζω κατάματα,
                                                                   τα πρόσωπα τα περαστικά,
                                                 δεν θέλω να πιεστώ αλλά ούτε και να τσακωθώ
                                               να ζήσω με όραμα, σκοπό, νόημα να έχει το σ' αγαπώ
                                                       ανήκεστη ευγνωμοσύνη προς τον Δημιουργό.

                                               Δοξολογώ και ματαιοπονώ, όταν γράφω τα εκ των έσω
                                             ψάχνω την πιο ήσυχη αυγή, ένα άρωμα που θα με συγκινεί,
                                                   το δέντρο εκείνο που μοιραζόμαστε κοινή ψυχή
                                       όσες φορές και αν έχω ζήσει τη στιγμή, ποτέ δεν μου είναι αρκετή,
                                 πάντα θα αναζητώ το όραμα από την αρχή , σαν να έμεινα για πάντα παιδί.

                                               Η εξέλιξη ίσως να αργεί, ίσως να έχει ήδη προπορευτεί,
                                                                          δεν γνωρίζω το γιατι
                                                                         για αυτό λέγεται ζωή.

                                                                                      |[Κ]|

                                                                                  Κυριακή Γαϊτανίδου

                                                                                           2023

Copyright © 2023 Κυριακούπολη. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος