Βλέποντας με τα μάτια των σπουδαίων

 Άρθρο της Κωνσταντίνας Ξανθοπούλου, μαθήτρια Γ'Λυκείου

 

Φτάνοντας στην ηλικία των 17 και 18 χρονών,μπαίνεις στην διαδικασία εύρεσης σχολής ,συνεπώς και μελλοντικού επαγγέλματος. Ωστόσο πολλοί νέοι νοιώθουν αρκετή πίεση είτε από το οικογενειακό  είτε από το σχολικό περιβάλλον . Άλλοι,πάλι, φοβούνται για την επιλογή που προτίθενται να πάρουν προκαλώντας άγχος στον ίδιο τους τον εαυτό. Το άγχος αυτό ,σε αυτήν την περίπτωση ,δεν πρέπει να υπάρχει. Το μόνο που πρέπει να κάνουνε  είναι να ακολουθήσουνε αυτό που τους αρέσει και αυτό με το οποίο θα ήθελαν να ασχοληθούν στην ζωή τους. Ακόμη και αν κάνουνε μια λάθος επιλογή,μπορούν να προχωρήσουν σε άλλη επιλογή. Πολλοί διάσημοι άλλαξαν γνώμη ,καθώς η αρχική τους επιλογή δεν ήταν η επιθυμητή και επέλεξαν να προσανατολιστούν σε κάτι που αγαπούσαν. Ας δούμε ,λοιπόν,παρακρατώ έναν πολύ σημαντικό συγγραφέα που έγινε γνωστός για αυτό που αγαπούσε και ΌΧΙ για αυτό που ήταν υποχρεωμένος να κάνει:

Ο Ιούλιος Βερν (Jules Verne) είναι Γάλλος συγγραφέας,παραμυθάς ,αλλά και οραματιστής που εισήγαγε στη λογοτεχνία το είδος της επιστημονικής φαντασίας. Είναι γνωστός για πολλά βιβλία του,όπως <<Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες>>,<<20.000 λέυκες κάτω από την θάλασσα>> και άλλα.

Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1828 στη Ναντ, παραθαλάσσια πόλη της Γαλλίας στις ακτές του Ατλαντικού. Η Ναντ αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τον Βερν,όταν στα μικράτα του παρατηρούσε με τις ώρες τα καράβια να περνούν από τον ποταμό Λουάρ και να ξανοίγονται στο πέλαγος. Αυτή η ενέργεια αποτέλεσε και την δημιουργία του μεγαλύτερου του πόθου: Να γίνει ναυτικός.Καθώς ήταν περιτριγυρισμένος από πλοία και ναυτικούς, αγάπησε τη θάλασσα και τις ζωές και περιπέτειες των ναυτικών. 

Από μικρός,ακόμη, εφηύρε ένα νέο είδος ξυλοπόδαρα και πάντα ζωγράφισε φανταστικές εικόνες στο μαυροπίνακα για να απεικονίσει τις ιδέες του για τις μηχανές και τις εφευρέσεις του μέλλοντος.

Ωστόσο,οι γονείς του είχαν άλλα σχέδια για το μέλλον του. Ο πατέρας του (Πέτρος Βερν) ήταν δικηγόρος με το δικό του δικηγορικό γραφείο. Επιθυμούσε το γραφείο αυτό να το αναλάβει κάποια στιγμή ο Βερν.Ο Πέτρος Βερν ήταν οπαδός της αυστηρής πειθαρχίας και ήθελε να εφαρμόσει ο γιος του έναν αλύγιστο κώδικα ζωής. Απογοητευμένος από τον πατέρα του, ο Ιούλιος σε ηλικία έντεκα ετών προσπάθησε στα κρυφά να μπει ως μούτσος στο πλήρωμα ενός εμπορικού πλοίου που θα ταξίδευε στις Ινδίες. Όμως κάποιος από τους μόνιμους ναύτες του πλοίου ειδοποίησε τον πατέρα του Ιούλιου ότι ο γιος του σχεδίαζε να το σκάσει, και όταν το πλοίο ήταν έτοιμο να αποπλεύσει, κατέφθασε ο πατέρας και πήρε το γιο του από το καράβι. 

Ύστερα από το περιστατικό αυτό, το 1848 ο Βερν αφήνει τη Ναντ και μετακομίζει στο Παρίσι για να σπουδάζει νομικά. Γρήγορα παραμελεί τα μαθήματα της νομικής και δοκιμάζει να γράψει, παράλληλα με την απασχόληση του στο Χρηματιστήριο του Παρισιού για τα προς το ζην.Ως φοιτητής στο Παρίσι, ο Βερν ζούσε στις τυπικές φοιτητικές συνοικίες με ένα πενιχρό επίδομα, το περισσότερο από το οποίο το ξόδευε στα βιβλιοπωλεία και στα θέατρα. Η δίψα για διάβασμα ήταν ακόρεστη και ρουφούσε οτιδήποτε βιβλίο μπορούσε να αγοράσει ή να δανειστεί. Μάλιστα άρχισε να γράφει και να έχει επαφή με τον κόσμο των λογοτεχνών, μεταξύ άλλων με τους Αλέξανδρο Δουμά τον πρεσβύτερο και τον υιό, όπως και με τον Βίκτωρα Ουγκώ, από τους οποίους έμαθε πολλά που τον ωφέλησαν αργότερα. Γύρισε στη μελέτη των νομικών για να ευχαριστήσει τον πατέρα του, αλλά δεν είχε κανένα πραγματικό ενδιαφέρον γι' αυτή την επιστήμη.Αργότερα αντιλήφθηκε ότι το ταλέντο του βρισκόταν σε πιο ελεύθερα θέματα, κι άρχισε να γράφει χιλιάδες λέξεις για περιπέτειες σε μακρινές χώρες, όπου οι εξερευνητές ταξίδευαν μέσα σε αερόστατα ή περπατούσαν κάτω από τη θάλασσα με σκάφανδρα. Έγραφε στην αρχή μίας εποχής προόδου της επιστήμης και έδωσε μεγάλη προσοχή ώστε τα έργα του να είναι περιεκτικά και ακριβή κατά το δυνατόν.Η γνωριμία του με τον εκδότη Πιερ-Ζιλ Ετζέλ θα τον στρέψει ολοκληρωτικά στη λογοτεχνία, «τη μόνη πηγή για την αληθινή ευτυχία», όπως έλεγε.Το 1863 υποβάλλει την παραίτησή του από το Χρηματιστήριο. Έτσι,συνέχισε την ζωή του κάνοντας αυτό που αγαπά:Ως συγγραφέας.ο Βερν θα έρθει σε επαφή με ερευνητές και εφευρέτες που δια πλάτυναν τις γνώσεις του, τον συμβούλευαν σε ειδικά θέματα και τον τροφοδοτούσαν με ιδέες. Άρχισε να κάνει πολλά ταξίδια, εν μέρει με ιδιόκτητα μηχανοκίνητα ιστιοφόρα .Το 1886 ο Ιούλιος Βερν βίωσε δύο τραγωδίες: τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι από πυροβολισμό του παρανοϊκού ανιψιού του Γκαστόν κι έχασε τον αγαπημένο του εκδότη, που έφυγε από τη ζωή. Έξι χρόνια μετά, ο καταρράκτης που τον ταλαιπωρούσε, μείωσε κατά πολύ την όρασή του και στις 24 Μαρτίου 1905 άφησε την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 77 ετών, υποφέροντας από διαβήτη και παράλυση.

Ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του συγγραφέα όπως το ονόμαζε «επιστημονικών εκπαιδευτικών μυθιστορημάτων»: ο προσεκτικός αναγνώστης θα πληροφορηθεί πολλά για τη χλωρίδα, την πανίδα, τη γεωγραφία και την ιστορία των περιοχών όπου διαδραματίζονται τα έργα του.Έτσι και οι διάφορες επινοήσεις στα έργα του δεν είναι προϊόντα φαντασίας, αλλά προσεκτικά ερευνημένης πιθανότητες. Εκ των πραγμάτων δηλαδή έπρεπε ορισμένα μέσα μετακίνησης στα μυθιστορήματά του να γίνουν αργότερα πραγματικότητα.Μάλιστα ορισμένες εφευρέσεις του είχαν ήδη πραγματοποιηθεί: ο ίδιος ο Ιούλιος Βερν ανέφερε σε συνέντευξή του οτι οι Ιταλοί είχαν φτιάξει υποβρύχια 60 χρόνια πριν από τον καπετάνιο Νέμο.Η τεχνολογική έκρηξη του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα,επίσης,προμήθευσε στον Βερν το απαραίτητο υλικό για πολλά από τα έργα του. Στα μυθιστορήματά του μιλά για υποβρύχια, ιπτάμενες μηχανές, ουρανοξύστες, για την κατάκτηση της Σελήνης, εμπνέοντας σημαντικούς επιστήμονες της εποχής του.Η ικανότητά του να συνδυάζει την πραγματικότητα με τον μύθο και να τοποθετεί την ιστορία του σε εξωτικά μέρη. Θεωρείτε από πολλούς αναγνώστες τρελή ιδέα.Όπως ήταν φυσικό για ένα τόσο επιτυχημένο συγγραφέα, πολλά από τα μυθιστορήματά του θα γυριστούν τον 20ό αιώνα σε ταινία. Δεν είναι τυχαίο που το 1954 το πρώτο ατομικό υποβρύχιο του κόσμου, το αμερικάνικο Ναυτίλος (Nautilus), λαβαίνει το όνομά του από το συνώνυμο φουτουριστικό υποβρύχιο του πλοιάρχου Νέμο από το 20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα.

Σήμερα, ο Ιούλιος Βερν θεωρείται από τους δέκα πιο πολυμεταφρασμένους συγγραφείς όλων των εποχών. Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι προέβλεπε το μέλλον πέρα από τις δυσκολίες που πέρασε στην ζωή του. Ακολούθησε την καρδιά του και μπόρεσε όχι μόνο να πάρει αρκετά χρήματα και να ασκήσει αυτό που του αρέσει,αλλά και μπόρεσε να γίνει ένας από τους γνωστότερους συγγραφείς του κόσμου. Έφτασε ακόμη πιο ψηλά από ότι αναμενόταν. 

Συμπέρασμα: Διάλεξε και ακολούθα αυτό που επιθυμείς εσύ και μόνο εσύ ,καθώς αν ασχοληθείς με αυτό και σου αρέσει γιατί είναι μέσα απο την καρδιά σου τότε θα πετύχεις πολύ ψηλά.

 

ΠΗΓΕΣ:(http://www.ishow.gr/personBio.asp?guid=966732D7-CC8F-462A-BA62-57B11186AF23 ) (https://www.sansimera.gr/biographies/243 )

Τα Πρωτοβρόχια

Φθινόπωρο 

 

Τα πρωτοβρόχια

Σήμερα τὰ παιδιὰ ἐξύπνησαν πολὺ πρωΐ.

Τοὺς ἐφάνηκε σὰν νὰ ἐκτυποῦσαν δυνατὰ τὴν πόρτα, σὰν νὰ ἔτρεχαν ἔξω πολλοὶ ἄνθρωποι.

Μὰ καθὼς ἐξύπνησαν, ἄκουσαν τὶς δυνατὲς βροντὲς καὶ τὴ βροχή, ποὺ ἐκτυποῦσε τὰ τζάμια, σὰν νὰ τοὺς ἐφώναζε:

— Ξυπνᾶτε, ξυπνᾶτε νὰ ἰδῆτε!

Ὁ Κωστάκης ἐσηκώθηκε πρῶτος. Ἔτρεξε ἀμέσως στὸ παράθυρο. Ἆ, τί ἐγίνετο ἔξω! Ἀπὸ τὴ μεγάλη βροχὴ ποτάμια ἔτρεχαν στὸ δρόμο τὰ νερά. Ὁ οὐρανὸς σκεπασμένος μὲ σκοτεινὰ σύννεφα. Ἄστραφτε πότε - πότε καὶ ἐβροντοῦσε. Ὁ κὺρ Γιάννης, ὁ πατέρας τοῦ Μήτσου, ἐπήγαινε στὴ δουλειά του μὲ μιὰ μεγάλη ὀμπρέλλα, ποὺ ἔσταζε γῦρο - γῦρο νερά Τὰ παπούτσια του ἦσαν ὅλο λάσπες.

Μιὰ μεγάλη βροντὴ ἀκούσθηκε καὶ μιὰ δυνατὴ λάμψι ἔκαμε τὸν Κωστάκη νὰ κλείσῃ τα μάτια του.

Ἔπειτα ἐτραβήχθηκε ἀπὸ τὸ παράθυρο καὶ ἄρχισε νὰ ντύνεται.

— Θὰ βρέξῃ πολὺ σήμερα,εἶπε ἡ μητέρα του.

— Θα ποτίσῃ τὰ δένδρα καὶ τὰ λουλούδια, τὰ χωράφια καὶ τὰ ἀμπέλια. Θὰ καθαρίσῃ τὸν ἀέρα καὶ θὰ τὸν ξεπλύνῃ ἀπὸ τὴ σκόνη καὶ τοὺς καπνούς. Θὰ γεμίσῃ καὶ τὰ πηγάδια καθαρὸ νερό.

Νά, ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἀκούεται ἡ φωνὴ τῆς Ἑλενίτσας:

— Κωστάκη, Κωστάκη, καλημέρα!

— Καλημέρα, Ἑλενίτσα, καλημέρα ἐξαδελφούλα. Πῶς σοῦ φαίνεται σήμερα ὁ καιρός;

Ἡ Ἑλενίτσα γιὰ ἀπάντησι ἐτραγούδησε:

Βρέχει, βρέχει καὶ χιονίζει
καὶ τὸ μάρμαρο ποτίζει
καὶ ἡ γάτα μαγειρεύει
καὶ ὁ ποντικὸς χορεύει.

 Kαὶ ὁ Κωστάκης τῆς ἀπάντησε μὲ ἕνα γνωστὸ ποίημα:

Η ΒΡΟΧΟΥΛΑ

Ψιλή, ψιλὴ βροχούλα
ποτίζει τὸ χωράφι.
Ἡ κάθε μιά της στάλα
κι ἕνα ἀκριβὸ χρυσάφι

Μέσ’ στοῦ ζευγᾶ τὸ σπίτι
λαμποκοπᾷ τὸ τζάκι.
Μὲ τὴ γιαγιά, ποὺ γνέθει,
μιλεῖ τὸ ἐγγονάκι.

Χαμογελᾷ ὁ πατέρας
καὶ τὴ φωτιὰ σκαλίζει.
Καὶ δός του πιὰ ἡ βροχούλα
τοῦ γλυκομουρμουρίζει.

Σὰν νὰ τοῦ λέῃ, κτυπῶντας
σιγὰ στὸ παραθύρι,
πὼς πλούσια θὰ θερίσῃ
ὅσα καλὰ ἔχει σπείρει.

Στέλιος Σπεράντσας

 — Εἶσαι ἕτοιμος γιὰ τὸ σχολεῖο, Κωστάκη; ἐρώτησε ἡ Ἑλενίτσα.

— Ναί, ναί, εἶπε ὁ Κωστάκης, ἐσύ;

— Νά, τὴν ὀμπρέλλα μου περιμένω νὰ μοῦ δώσῃ ἡ μητέρα μου.

— Καὶ ἐμένα, εἶπε ὁ Κωστάκης.

Ἡ μητέρα του τὸν ἐβοήθησε νὰ περάσῃ τὴ σάκκα του στοὺς ὤμους καὶ τὸν ἔβγαλε στὴν πόρτα· Ἐκεῖ τοῦ ἄνοιξε τὴν ὀμπρέλλα και ὁ Κωστάκης τὴν ἐκράτησε στὸ δεξί του χέρι.

Ἦλθε καὶ ἡ Ἑλενίτσα κάτω ἀπὸ τὴν ὀμπρέλλα της καὶ τὰ δύο ἐξαδελφάκια, περπατῶντας προσεκτικὰ ὅσο ἠμποροῦσαν στὰ στεγνὰ μέρη τοῦ δρόμου, ἐπήγαιναν γιὰ τὸ σχολεῖο.

Πηγή: ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ Γ Δημοτικοῦ σχολείου 1955


 Πρωτοβροχια

Με τα πρωτοβρόχια θα 'ρθουν τα μηνύματα
του χειμώνα: το ποτάμι θα θολώση,
θα τριζοβολούν ξερά τα πλατανόφυλλα,
θα κρυώση η νύχτα και θα μεγαλώση·
θα δροσοσταλάζουν κόκκινα τα κούμαρα,
κυκλαμιές θ' ανθούν στο χώμα ταίρια ταίρια,
θα καπνίζουν σφαλιστά τα χωριατόσπιτα
και θ' αρχίσουν τα σπιτιάτικα νυχτέρια.
Θα σωπάση ο τζίτζικας, κι ετοιμοτάξιδα
γι’ άλλων τόπων άνοιξη, μακριά απ’ τα χιόνια,
βράδυ βράδυ ως τα μεσούρανα θα χύνωνται
μαύροι φτερωτοί σταυροί, τα χελιδόνια.
Ω χαρά μας! το χειμώνα θα προσμένουμε,
δίχως πάγους και χιονιές να φοβηθούμε:
της ζωής μας το στερνό ταξίδι κάναμε
και την άνοιξη άλλων τόπων δεν ποθούμε.

Γεώργιος Δροσίνης

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

 

Σπιτικό Κρύο Τσάι με φρούτα

Σπιτικό κρύο τσάι με φρούτα

Της Δήμητρας Κ.

 

 

ΥΛΙΚΑ

1) 1 λίτρο νερό

2) 3 ή 4 φακελάκια μαύρο τσάι

3) 3 κουταλιές της σούπας ζάχαρη/ή υποκατάστατα τύπου Stevia

4) κομμένα φρούτα της αρεσκείας σας

5) φέτες λεμονιού

 

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

1) Βράζουμε το νερό στο κατσαρολάκι 

2) Ρίχνουμε το νερό σε κανάτα μαζί με τα φακελάκια

3) Τα αφήνουμε μέσα 4 με 5 λεπτά

4) Προσθέτουμε την ζάχαρη , τα φρούτα (ροδάκινο,μήλο,ανανά,πεπόνι,αχλάδι,μπανάνα)

5) Προσθέτουμε τις φέτες λεμονιού

6) το αφήνουμε για μισή ώρα σε θερμοκρασία δωματίου και έπειτα συντηρείτε στο ψυγείο!

 

ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ! 

 

ΛΙΓΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΤΣΑΙ

Μεγάλη σημασία έχει η θερμοκρασία του νερού στο οποίο θα φτιάξουμε το τσάι μας. Κάθε είδος και ποικιλία έχει την δική του ιδανική θερμοκρασία, γι’ αυτό αναζητήστε τις οδηγίες στη συσκευασία του. Σε γενικές γραμμές καλό είναι να αποφεύγετε να βράζετε πολύ το νερό, γιατί έτσι χάνεται το απαραίτητο οξυγόνο που χρειάζεται το τσάι. 
Αν θέλετε να είστε ακριβής, το μαύρο τσάι  και το oolong τσάι, πρέπει να φτιάχνονται σε νερό θερμοκρασίας 95-100 βαθμών C . Το πράσινο και το λευκό τσάι χρειάζονται μικρότερη θερμοκρασία.
Ποτέ μην χρησιμοποιείται νερό που είχατε βράσει από νωρίτερα για να φτιάξετε τσάι, επειδή θα έχει χαθεί το οξυγόνο του. Πρώτα, λοιπόν, ζεσταίνουμε το νερό μας στους απαιτούμενους βαθμούς και στην συνέχεια προσθέτουμε το τσάι για όση ώρα αναγράφεται στο σακουλάκι. Δεν βράζουμε το νερό μαζί με τα φύλλα του τσαγιού.
Το λευκό και το πράσινο τσάι θα πρέπει να καταναλώνονται σε συντομότερο χρονικό διάστημα από το μαύρο τσάι, το οποίο χάρη στο υψηλό ποσοστό επεξεργασίας μπορεί να διατηρηθεί φυλαγμένο πάνω από ένα χρόνο.
Το μαύρο τσάι σε φακελάκια περιέχει περισσότερη καφεΐνη. Το μαύρο τσάι σε φακελάκια περιέχει μεγαλύτερη δόση και συνεπώς μεγαλύτερη ποσότητα καφεΐνης, σε σχέση με αυτό που αγοράζουμε χύμα.
Το τσάι περιέχει λιγότερη καφεΐνη από τον καφέ. Ένα φλιτζάνι τσάι περιέχει 15-100 mg. καφεΐνης, ενώ ένα φλιτζάνι καφές 60-120 mg.



Μετά δε το πέρας της παρασκευής του τσαγιού μας δεν πρέπει να απομένουν υπολείμματα από το τσάι και τα φύλλα των βοτάνων στην τσαγιέρα. Αυτή πρέπει να πλένεται με ζεστό νερό χωρίς σκληρά απορρυπαντικά.

 ***

 Αν τώρα θέλουμε να φτιάξουμε κρύο τσάι - ιδανικό για τις ζεστές καλοκαιρινές μέρες - ο τρόπος αλλάζει ελάχιστα:

• βράζουμε ποσότητα νερού που αντιστοιχεί σε ένα ποτήρι...
• προσθέτουμε τόσα κουταλάκια του γλυκού βότανο όσα και τα ποτήρια που θέλουμε να φτιάξουμε... Αν θέλουμε να φτιάξουμε έξι ποτήρια με τσάι μέντας, βάζουμε έξι κουταλάκια αποξηραμένη μέντα στο νερό κι αφήνουμε για 7-8 λεπτά. Στραγγίζουμε σε γιάλινη κανάτα και προσθέτουμε άλλα 5 ποτήρια νερό ή 4 ποτήρια και πάγο αρκετό για άλλο ένα (το έκτο είναι αυτό που βράσαμε) και
• το συντηρούμε στο ψυγείο για 2-3 μέρες

Τύπος τσάι	Θερμοκρασία(oC)	Κουταλιές (ζεστό)	Κουταλιές (κρύο)	Λεπτά βρασμού
Τσάι από άνθη φυτών	82	1	2	3-4
Λευκό Τσάι	80	1-2	2-4	4-5
Λευκό Τσάι με γεύση	80	1,5-2	3-4	2
Πράσινο Τσάι	80	1-1,5	2-3	45sec-1
Πράσινο Τσάι με γεύση	80	1-1,5	2-3	2
Τσάι oolong	90	1-1,5	2-3	3
Μαύρο τσάι	90-96	1-1,5	2-3	2-3
Τσάι mate	98	1,5-2	3-4	5-6 ζεστό 8-15 κρύο
Τσάι Rooibos	98	1,5-2	3-4	5-6 ζεστό 8-15 κρύο
Τσάι του βουνού	98	1,5-2	3-4	5-6 ζεστό 8-15 κρύο

Το κάστρο της ζωής

 

 Απόσπασμα από το βιβλίο “Να σου πω μια ιστορία” του Χόρχε Μπουκάι               

Ήταν μια φορά ένας κύριος που έκανε ένα ταξίδι στην Ευρώπη. Όταν έφτασε στο Ηνωμένο Βασίλειο, αγόρασε από το αεροδρόμιο έναν οδηγό με τα κάστρα των νησιών. Κάποια είχαν συγκεκριμένες μέρες επισκέψεων και άλλα πολύ αυστηρό ωράριο. Αλλά αυτό που του τράβηξε την προσοχή, ήταν ένα που παρουσιαζόταν με τη φράση «Η επίσκεψη της ζωής σου».

Στις φωτογραφίες τουλάχιστον, φαινόταν ένα κάστρο ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο εντυπωσιακό από τα άλλα, αλλά είχε ιδιαίτερες συστάσεις… Ο οδηγός εξηγούσε πως για λόγους που θα γίνονταν κατανοητοί αργότερα, οι επισκέπτες δεν πλήρωναν είσοδο εκ των προτέρων αλλά ήταν απαραίτητο να κλείσουν από πριν ραντεβού δηλαδή ημέρα και ώρα. Η διαφορετική αυτή πρόταση του είχε κινήσει την περιέργεια, και το ίδιο απόγευμα ο άνθρωπος τηλεφώνησε από το ξενοδοχείο του και έκλεισε ραντεβού.

Όλα λειτουργούν πάντα με τον ίδιο τρόπο στον κόσμο. Αρκεί να έχει κάποιος ένα σημαντικό ραντεβού κάποια συγκεκριμένη ώρα και ανάγκη να είναι ακριβής, για να μπερδευτούν όλα. Η περίπτωση αυτή δεν αποτέλεσε εξαίρεση, και δέκα λεπτά αργότερα από τη συμφωνημένη ώρα, ο τουρίστας έφτασε στο παλάτι. Παρουσιάστηκε σ’ έναν άντρα με καρό φούστα, που τον περίμενε και τον καλωσόρισε.

-«Οι υπόλοιποι μπήκαν ήδη με τον ξεναγό;» ρώτησε αφού πρώτα δεν είδε κανέναν άλλο επισκέπτη.

-«Οι υπόλοιποι;» ανταπέδωσε την ερώτηση ο άντρας. «όχι οι επισκέψεις είναι ατομικές και δεν προσφέρουμε ξεναγούς»

Χωρίς καμιά αναφορά στο ωράριο, του εξήγησε λίγο την ιστορία του κάστρου και του ανέφερε τι να προσέξει ιδιαιτέρως: τις τοιχογραφίες, τις πανοπλίες στη σοφίτα, τον πολεμικό εξοπλισμό στη Βόρεια αίθουσα, τις κατακόμβες κάτω από τη σκάλα και το δωμάτιο βασανιστηρίων στο μπουντρούμι. Αφού είπε αυτά του έδωσε ένα κουτάλι και του ζήτησε να το κρατήσει οριζόντιο, με το κοίλο μέρος προς τα πάνω.

-«Κι αυτό τι;» ρώτησε ο επισκέπτης

-«Εμείς δεν εισπράττουμε την άδεια εισόδου στο κάστρο. Για να κοστολογήσουμε την επίσκεψή σας καταφεύγουμε σε αυτό το σύστημα. Κάθε επισκέπτης κρατάει ένα κουτάλι σαν αυτό, γεμάτο μέχρι πάνω με ψιλή άμμο. Εδώ χωράνε ακριβώς 100 γραμμάρια. Μετά  την περιήγηση σας στο κάστρο, ζυγίζουμε την άμμο που έχει μείνει στο κουτάλι και σας χρεώνουμε μια λίβρα για κάθε γραμμάριο που έχετε χάσει… Ένας τρόπος για να βρούμε το κόστος της καθαριότητας» εξήγησε.

-«Κι αν δεν χάσω ούτε ένα γραμμάριο;»

-«Α αγαπητέ μου κύριε, τότε η επίσκεψη σας στο κάστρα θα είναι δωρεάν»

Ο άνθρωπος αν και έκπληκτος, βρήκε την πρόταση διασκεδαστική και, αφού είδε τον οικοδεσπότη να ξεχειλίζει το κουτάλι με άμμο, ξεκίνησε την περιήγησή του. Έχοντας εμπιστοσύνη στις κινήσεις του, ανέβηκε πολύ αργά τις σκάλες με το βλέμμα καρφωμένο στο κουτάλι. Όταν έφτασε πάνω, στην αίθουσα με τις πανοπλίες, προτίμησε να μην μπει γιατί σκέφτηκε πως ο αέρας θα έπαιρνε την άμμο κι έτσι αποφάσισε να κατέβει προσεκτικά. Περνώντας από την αίθουσα με τις πολεμικές μηχανές, κάτω από τη σκάλα, συνειδητοποίησε πως για να τις δει καλά, θα έπρεπε να κρατηθεί από τα κάγκελα και να σκύψει πολύ. Δεν ήταν επικίνδυνο για την σωματική του ακεραιότητα, αλλά συνεπαγόταν πως θα έχανε κάτι από το περιεχόμενο του κουταλιού, οπότε συμβιβάστηκε να το κοιτάξει από μακριά. Τι ίδιο του συνέβη και με την υπερβολικά απότομη σκάλα που οδηγούσε στα μπουντρούμια. Καθώς επέστρεφε από το διάδρομο στο σημείο εκκίνησης, κατευθύνθηκε ικανοποιημένος προς τον άνθρωπο με τη σκωτσέζικη φούστα που τον περίμενε με μια ζυγαριά. Εκεί άδειασε το περιεχόμενο του κουταλιού και περίμενε την ετυμηγορία του άντρα.

 «Εκπληκτικό, χάσατε μόνο μισό γραμμάριο» ανακοίνωσε, «σας συγχαίρω. Όπως εσεις προβλέψατε, αυτή η επίσκεψη δε θα σας στοιχίσει τίποτα»

-«Ευχαριστώ»

-«Ευχαριστηθήκατε την επίσκεψη;» ρώτησε στο τέλος ο οικοδεσπότης.

Ο τουρίστας δίστασε και τελικά αποφάσισε να φανεί ειλικρινής.

-«Η αλήθεια είναι πως όχι και πολύ. Ήμουν τόσο απασχολημένος με το να προσέχω την άμμο, που δεν μπόρεσα να δω αυτό που μου είπατε.»

-«Μα αυτό είναι φριχτό! Κοιτάξτε, θα κάνω μια εξαίρεση. Θα σας ξαναγεμίσω το κουτάλι, γιατί είναι ο κανονισμός, αλλά τώρα ξεχάστε πόσο θα χυθεί: μένουν 12 λεπτά μέχρι να έρθει ο επόμενος επισκέπτης. Να πάτε και να γυρίσετε πριν φτάσει»

Χωρίς να χάσει χρόνο, ο άνθρωπος πήρε το κουτάλι κι έτρεξε στη σοφίτα. Όταν έφτασε έριξε μια γρήγορη ματιά σε ότι υπήρχε εκεί, και κατέβηκε τρέχοντας στα μπουντρούμια γεμίζοντας τις σκάλες με άμμο. Δεν περίσσευε ούτε μια στιγμή γιατί τα λεπτά περνούσαν, και σχεδόν πέταξε προς το πέρασμα κάτω από τη σκάλα, όπου, σκύβοντας για να μπει του έπεσε το κουτάλι και χύθηκε όλο το περιεχόμενό του. Κοίταξε το ρολόι του. Είχαν περάσει έντεκα λεπτά. Ξανά, χωρίς να δει τις πολεμικές μηχανές, έτρεξε μέχρι τον άνθρωπο στην είσοδο, στον οποίο παρέδωσε το άδειο κουτάλι.

-«Αυτή τη φορά χωρίς άμμο λοιπόν, αλλά μην ανησυχείτε, έχουμε κάνει μια συμφωνία. Πώς ήταν; Ευχαριστηθήκατε την επίσκεψη;»

Ξανά ο επισκέπτης δίστασε μερικές στιγμές.

-«Η αλήθεια είναι πως όχι» ομολόγησε στο τέλος. «Ήμουν τόσο απασχολημένος να γυρίσω πριν φτάσει ο επόμενος, που έχασα όλη την άμμο, αλλά και πάλι δεν το ευχαριστήθηκα καθόλου.»

Ο άνθρωπος με την πίπα άναψε την πίπα του και του είπε:

-«Υπάρχουν κάποιοι που περπατούν στο κάστρο της ζωής τους προσπαθώντας να μην τους κοστίσει τίποτα, και δεν μπορούν να το ευχαριστηθούν. Υπάρχουν άλλοι που βιάζονται τόσο να φτάσουν νωρίς, που χάνουν τα πάντα χωρίς και αυτοί να ευχαριστηθούν τίποτα. Κάποιοι λίγοι μαθαίνουν αυτό το μάθημα και παίρνουν τον χρόνο τους για κάθε διαδρομή. Ανακαλύπτουν και απολαμβάνουν την κάθε γωνιά, το κάθε βήμα. Ξέρουν πως δε θα είναι δωρεάν, αλλά καταλαβαίνουν ότι το κόστος του να ζεις, αξίζει τον κόπο.»

Πολύχρωμα βότσαλα από... γυαλί σε παραλία της Ρωσίας

Από χωματερή γυάλινων μπουκαλιών μετατράπηκε σε προστατευόμενη περιοχή

Η παραλία στον κόλπο Ussuri στη Ρωσία ήταν κάποτε μία χωματερή για παλιά γυάλινα μπουκάλια και πορσελάνες, αλλά χάρη στην τρομερή δύναμη της μητέρας φύσης, η παραλία αυτή που βρίσκεται κοντά στο Βλαδιβοστόκ, κατατάσσεται δικαίως σε μία από τις πιο όμορφες παραλίες που μπορεί να συναντήσει κάποιος ποτέ στη ζωή του.

Κατά τη διάρκεια πολλών ετών, τα κύματα του Βόρειου Ειρηνικού έχουν σμιλεύσει τα σπασμένα μπουκάλια μπύρας, κρασιού και βότκας και τα έχουν μετατρέψει σε εκατομμύρια πολύχρωμα «βότσαλα», μετατρέποντας την περιοχή αυτή σε ένα τουριστικό αξιοθέατο που οι επισκέπτες πληρώνουν για να τη δουν.

Ενώ κάποτε η παραλία στον κόλπο Ussuri θεωρούνταν επικίνδυνη, τώρα θεωρείται από τις αρχές προστατευόμενη περιοχή που ονομάζεται Glass Beach και είναι ιδιαίτερα δημοφιλής τόσο στους ντόπιους όσο και στους τουρίστες.