1oς διαγωνισμός ποίησης | Tα λουλούδια δεν μαραίνονται |

Γειά σας Κυριακουπολίτες και Κυριακουπολίτισες,
 Εύχομαι να είστε όλοι καλά! Φέτος είπαμε να διοργανώσουμε τον 1ο διαγωνισμό ποίησης εδώ στην Κυριακούπολη έχοντας ως θεματικό γενικό τίτλο "Τα λουλούδια δεν μαραίνονται". Το θέμα όμως των ποιημάτων που θα μας στείλετε είναι καθαρά στην επιλογή και την κρίση σας. Είστε εντελώς ελεύθεροι σε ύφος και θέμα . Απλά εκφραστείτε και μοιραστείτε τα μαζί μας, και ίσως σας αναδείξουμε ώς τον επόμενο ποιητή της ιστοσελίδας μας.


Έναρξη | 20/9 | Μπορείτε να μας στείλετε τις δημιουργίες σας απο σήμερα μέχρι και τις 20/10 στο Mail του blog μας | kyriakoupoliblog@hotmail.com ή στο facebook μας |
https://www.facebook.com/Kyriakoupoli/ | 

1)Ta ποιήματα σας να βρίσκονται σε αρχείο word
2)Απο κάτω να γράψετε ένα ψευδώνυμο και όχι το ονοματεπώνυμό σας 
3)Στον διαγωνισμό μπορούν να συμμετέχουν όλοι και όλες! Οποιαδήποτε ηλικιακή ομάδα .


Στις 20/10 με την λήξη των συμμετοχών, θα ξεκινήσει και η ψηφοφορία [μέ την γνωστή διαδικασία των comments κάτω απο την σχετική ανάρτηση ], εαν είστε καινούριοι αναγνώστες μην στεναχωριέστε θα σας τα εξηγήσουμε όλα την κατάλληλη ώρα.

Προς το παρόν αναμένουμε τις δημιουργίες σας!!!

Μην ξεχάσετε να πειτε σε φίλους και φίλες σας να συμμετέχουν!

Και θυμηθείτε, δεν χρειάζεται να είστε ποιητές απλά να έχετε στη κατοχή σας ένα μολύβι και ένα χαρτι!

Καλή έμπνευση! Τα λέμεεεεεεε
|[Κ]|

Σ'αγαπώ πολύ!

"Με αγαπώ! Επειδή με αγαπώ τολμώ να  σου πω ΟΧΙ  χωρίς να νιώθω ενοχές."

Το πρόβαρες στον καθρέπτη πάνω από 20.000 φορές τον τελευταίο χρόνο, και τώρα όμως, την στιγμή που όντως πρέπει να πεις το ΟΧΙ, δεν το λες. Τι συμβαίνει και δεν το λες; Δεν μπορώ να καταλάβω, αρχίζουν πάλι οι ζαλάδες και η αίσθηση τρέλας. Γιατί αγάπη μου, αφού τα συζητήσαμε, τα κουβεντιάσαμε μέσα στη νύχτα κρατώντας μια κούπα με τσάι Λουΐζας, τα συμφωνήσαμε εκείνο το χάραμα στον καναπέ του σαλονιού, είχαμε πει πως δεν θα ξανακλάψουμε ανήμερα του Αϊ Νικόλα τυλιγμένη με μια κουβέρτα τρέμοντας και αναζητώντας μια ανάσα…

Σε ρωτάω Γιατί;

 Και τώρα πάνω στο ποδήλατο μέσα στο σκοτάδι τρέχεις, τρέχεις και σκέφτεσαι. Μωρέ λες να ναι ο Σεπτέμβρης; Από μικρή ήσουν λίγο πιο ευαίσθητη με τον Σεπτέμβρη. Αυτός ο μήνας είναι τόσο νοσταλγικός….

Μαγνητών με Χατζηαργύρη. Όποια ώρα της ημέρας και αν περάσω έχω πάντα αυτό το αίσθημα. Συστήνεται με ποδήλατο καλύτερα. Οι πεταλιές που διακόπτουν το θρόισμα των φύλλων που συναντιούνται από Βορρά και Νότο σκεπάζοντας τον ουρανό, και το κελαίδισμα των πουλιών είναι….είναι το δέλεαρ μου.

Υψώνω το κεφάλι…κλείνω τα μάτια…σηκώνω τον κορμό πάνω από τη σέλα….και….οχι..κάτσε κάτω… θα χτυπήσει ς…δεν μπορείς να πετάξεις…ξεχάστηκα, συγγνώμη.

Γυρίζω το κεφάλι μου αριστερά σε ένα διώροφο διαμέρισμα, ούτε που πρόσεξα την εξωτερική του αρχιτεκτονική, τα φώτα μου έστρεψαν την προσοχή. Είναι σκοτεινή γειτονιά αλλά αυτό το ισόγειο είχε ανοιχτά φώτα και ανοιχτά παντζούρια, ευκαιρία μου. Ένα γρήγορο χτυποκάρδι. Λατρεύω όταν οι άνθρωποι το κάνουν αυτό, ειδικά όταν με πιάνουν οι στεναχώριες και οι σκέψεις μου. Λες και με νοιάζονται, με αφήνουν να χαζέψω για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου τις σαλοκουζίνες τους για να ξεχαστώ. Εγώ όμως προτιμώ πάντα να είναι ζωντανές εκείνη την στιγμή, άδειες τι να τις κάνω….δηλαδή να βρίσκονται και οι ιδιοκτήτες στον χώρο, για να μπορώ να φαντάζομαι. Μια εικόνα μόνο χρειάζομαι. Όχι όχι με παρεξηγήσατε…δεν είμαι "ματάκιας", απλά, πώς να το πώ, αυτές οι στιγμές μου θυμίζουν ότι δεν είμαι το επίκεντρο του κόσμου! Μυριάδες ζωές, αναπνέουν ταυτόχρονα, και έτσι μου περνάει, και η ζάλη και όλα.

Εκεί, σε αυτό το διώροφο διαμέρισμα είδα μια μεταλλική σκάλα και από κάτω της ακριβώς ένα γραφειάκι με έναν κύριο καθήμενο και προσηλωμένο στον υπολογιστή του, πληκτρολογούσε. Μπροστά του, στον καναπέ, μια κυρία χάζευε στην τηλεόραση. Από τα δυτικά η κουζίνα τους, με κλειστά τα φώτα.

Αυτό ήταν. Δεν έχω δει ωραιότερη εικόνα. Χρυσή σιωπή, θέλω να την βαπτίσω .

Χαίρομαι που ηρέμησες λίγο, είδες τι κάνει το γράψιμο; Θαύματα! Μπράβο είμαι περήφανη για σένα. Λοιπόν, σε αφήνω τώρα και να θυμάσαι : Δεν σηκώνουμε τα βάρη των  άλλων, Δεν σε βαθμολογεί κανένας άρα μην παριστάνεις το "καλό παιδί" προσπαθώντας υπέρ των δέον για όλα. Ήρεμα και με τον δικό σου χρόνο. Είμαι εδώ για σένα πάντα. Έχε ελπίδα στο αύριο και μην σε τρομάζει. Έχε πίστη στον Θεό ότι Εκείνος ξέρει καλύτερα απο εσένα για εσένα. Προσπάθησε όσο μπορείς, μόνο εσύ δημιουργείς την ευτυχία σου και την ελευθερία σου.

Σ'αγαπώ πολύ!

..............................................................................................................................................................

Δεν θα είναι πάντα έτσι σκοτεινά, το φώς πάντα βγαίνει και το έχεις δει. Χαμογέλα, κοίτα ψηλά , πάρε μια ανάσα. Σταμάτα να ανησυχείς επειδή έπεσες πάλι...συμβαίνει. Νιώσε περηφάνια, κοίτα σηκώθηκες. Την επόμενη φορά θα σηκωθείς πιο γρήγορα και πιο γρήγορα, ώσπου θα πατάς γερά στη γή με τα μάτια υψωμένα πάντα Στον Ουρανό, στην μόνη αληθινή σου πυξίδα, στο πιο γερό στήριγμα!

Χώροποίηση και Χρονοστίχοι: Κεφ.1 [τα Φατνώματα ]χορεύουν

τα Φατνώματα χορεύουν

Αφάτνωτη εκείνη στο κέντρο

αλλά χορεύει

δεν λογαριάζει τους ψιθύρους των ματιών

απλά σαγηνεύει

στροφές, το κοραλί φόρεμα το έδαφος χαϊδεύει

και ενα τριαντάφυλλο ουρανί σε μια γυάλα περιμένει

ένα απαλό άγγιγμα γυρεύει

το αφάτνωτο κορίτσι τις σκάλες ανεβαίνει

η βιόλα συνεχίζει να σαλεύει

κάποιο χέρι παρατηρεί και έχει ανατριχιάσει

την πολυπόθητη κίνηση

θα τολμήσει, θα προφτάσει, θα δράσει;

δες ψηλά φατνώματα συμμετρικά

είθε να κρατήσεις απαλά το χέρι

το μυστικό μας φυλάγεται καλά

σε μια σίγουρη πανέμορφη φωλιά

Κυριακή ΓαΪτανίδου

2019

όταΝ μια Εικονα παίΡνει σάρκα απο επίθετα και Οστά απο ουσιαστικά

Χώροποίηση και Χρονοστίχοι: Κεφ.1 [Όταν η κίνηση σταμάτησε]

Όταν η κίνηση σταμάτησε

Άνθρωπος έτρεχε γοργά

θαρρείς

και ανάποδα να δεις

λανθάνεις

ακίνητος στέκεις και θωρείς

το τέλος πλησιάζεις

πόσο λάθος ομιλείς

τέλος δεν υπάρχει

ή το πιστεύεις και χαροποιείς

ειδάλλως σαπίζεις διχως καν να αγιάζεις

λόγια σκληρά;

δεν νομίζω

η αλήθεια θα φανεί

σήμερα ή αύριο ο χρόνος απατά

αλλα εσύ δεν κατάλαβες 

την σύγχηση ως καπέλο στα μαλλιά

το τώρα και η αιωνιότητα

αξία ίδια έχουν

εσυ όμως το πρώτο το έχεις δεδομένο

και το δεύτερο απλά παρωχημένο.

Κυριακή Γαϊτανίδου

2019

|[Κ]|

όταΝ μια Εικονα παίΡνει σάρκα απο επίθετα και Οστά απο ουσιαστικά

2oς Ανοιξιάτικος Διαγωνισμός Φωτογραφίας 2019 : Ώρα να ψηφίσουμε

Τα φετινά θέματα του διαγωνισμού είναι

 1) "Ακόμα μαθαίνω". 2) Ένα συγγνώμη

Νέοι και Νέες απο όλη την Ελλάδα κλήθηκαν να εμπνευστούν απο τα δυο αυτα θέματα επιλέγοντας όποιο αυτοί επιθυμούσαν και τραβώντας μια φωτογραφία.

* οι φωτογραφίες δεν είναι επεξεργασμένες με ειδικά φίλτρα ή παρμένες απο το διαδίκτυο, είναι αποκλειστικά δημιούργημα των παρακάτω παιδιών.

* Η διαδικασία της ψηφοφορίας ξεκινά στις 20/4  και βρίσκεται στο κάτω μέρος της σελίδας της κυριακούπολης, στην περιοχή των σχολίων/ comments


Ευχαριστώ τα παιδιά που συμμετείχαν και ελπλιζω να το διασκέδασαν!

Ο νικητής θα αναδειχθεί στις 29/4 οπου και θα λήξει η διαδικασία της ψηφοφορίας.
Το έπαθλο για τη πρώτη θέση αποτελέιται απο μια φωτογραφία υψηλής ανάλυσης προορισμένη για αφίσα,απο την σελίδα της shutterstock και ένα αναμνηστικό βραβείο, μια κονκάρδα απο την Κυριακούπολη τα οποία θα σταλθούν έπειτα απο επικοινωνία στο προσωπικό ηλεκτρονικό λογαριασμό του νικητή.
            ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ


1) Konstantina Xanthopοulou - Ένα συγγνώμη

2) Konathe KOKO - Ένα συγγνώμη

3) Βασίλης Παπαδόπουλος - Ακόμα Μαθαίνω

4) Maryland- Ακόμα Μαθαίνω

5 ) Ειρήνη Γ.- Ακόμα Μαθαίνω